Καθείς με το φαρμάκι του
κι η νύχτα με τους οργασμούς
όπως παρθένα κόρη γλείφοντας
το κόκαλο του σκοταδιού
καρφώνοντας το πυρωμένο δάχτυλο
στο χνουδωτό μηδέν
που αφέθηκε στο λαίμαργο σκυλόψαρο
με άψογα ουρλιαχτά
που αφέθηκε ο ακάλυπτος μηρός
να σπαρταρά ξοπίσω ανατριχιάζοντας
όσες πιστές του αρχάγγελου φαλλού
εδίψασαν για σπέρμα
όσες πιστές
εδίψασαν για λαίμαργη μοιχεία με το δάχτυλο
κι όλο αλυχτούνε οι φλέβες τσιριξιές
για ν’ αλφαδιάσουνε το [...]
