Τα πορφυρά κοσμήματα 23 Ιουλίου, 2009

Έχει της Άρκτου προορισμό το μακρινό αστέρι
εκεί που δεν ακούγονται γαυγίσματα σκυλιών
                                                   και αηδονιών τραγούδια
εκεί που αστέρια λάμπουνε στης αλεπούς τα δόντια
κι ένα ζευγάρι ολόγυμνο την πρώτη νύχτα γάμου
στήνει χορό δαιμονικό στις λίμνες της σελήνης.
Δάση εκεί δεν έχουνε και σκοτωμένους λύκους
στους χιονισμένους τους αγρούς τη νύχτα δε βουλιάζουν
κι οι μύγες δε βυζαίνουνε ζωή απ’ τα [...]

Eθνικό μνημείο 20 Ιουλίου, 2009

καθώς
τα μουνοπέταλά σου απλώνονται στο δωμάτιο
και υπόσχονται την αιωνιότητα
σκέφτομαι πως
θα πρέπει να τους αναγερθεί εθνικό μνημείο
έτσι καθώς κολυμπούν στην ακτή του κρεβατιού
αυτά τα σαρκώδη σελάχια
έτσι καθώς έρχονται να με κατασπαράξουν
και σκέφτομαι πάλι πως
είναι μια σανίδα σωτηρίας σ’ αυτό τον παλιόκοσμο

η εργασία είναι το όπιο του λαού 12 Ιουλίου, 2009

Λάγνες απόψεις εκφέρω
στον κοινό δημόσιο λόγο
είμαι κάτι σαν φυσικό φαινόμενο
ένα δέντρο που παραμένει δέντρο
κι όταν ακόμα φωλιάζει στην κουφάλα του
μια κουκουβάγια
όχι στόλισμα μα ένα συναίσθημα ρυθμού
με συνέχει από λίκνου

Μπήκανε νυχτερίδες στο δωμάτιο
και χτυπιούνται στους τοίχους
το να ζεις έξω απ’ τη φύση
είν’ ένας θάνατος
ή μια ζωή γεμάτη πληγές.

Είμαστε άνθρωποι φευγάτοι
και θα πρέπει να κουρνιάσουμε επιτέλους
κάπου
σ’ ένα [...]

στου αφαλού χυμένο εκεί την κούπα 2 Ιουλίου, 2009

τυφλώνεται όποιος κοιτά τον έρωτα στα μάτια
τα μάγια λύνοντας για πάντα της ζωής
κρούοντας με τη γλώσσα τη χορδή της ηδονής
το σαρκωμένο ρήγμα που διψά για οργασμό
με του θανάτου τον εξαίσιο συνεργό
στου γαλαξία αφήνοντας την πάχνη
το ιερό το σπέρμα που ετάχθη
να κυβερνά του σύμπαντος τη μήτρα
στου αφαλού χυμένο εκεί την κούπα
το νέκταρ των κορμιών μας να [...]