Θεοφανείων και μη

by antonis

 

 

 

 

 

 

Να σκυλευτεί θέλω
ο μέσα χώρος μου. Να
ασκηθώ στην άκρα διαπόμπευση.
Θέλω χέρια σταυρωτά
πίσω απ’ το σβέρκο. Να
παίρνουν μάτι οι κύκλωπες.
Να βγάζουν το μονόφθαλμο
θυμό. Ο αφαλός να σπαρταρά.
Θύμα τροχαίου οργασμού.
Να ’ρθούν να καταγράψουν το συμβάν
οι χωροφύλακες.
Τον ουρανίσκο να παρερμηνεύσουν.
Το δέρμα μου τα χείλη τους γλουτούς. Αυτά
τα ιδιότροπα σφυρά παραδομένα
από καταβολής στην ανταρσία.
Πάτερ και πάρεδρε του εφετείου των υγρών
δονούμε απ’ το κρυφό κυμάτισμα της φράσης.
Ω! χαίρομαι την αιτιατική
το εν τούτω νίκα
τη δοτική με τους λερναίους της φαλλούς.
Πάρτε με μαγειρέψτε με
τοποθετήστε το κορμάκι μου σε τάπερ.
Βάλτε με ασυνόδευτη στα κτελ του Κάτω κόσμου.
Να παραλάβουν το φαγάκι τους ζεστό
εκεί κάτω στον Άδη.