
Τόσο πάθος αδημοσίευτο με πλακώνει
που βγάζω βάθος πηγαδιού στη φράση.
Λεξούλες, φρικαλέα ελληνικά, που
ακούγονται σε μεταμεσονύχτια κλίνη.
Εντός της οδαλίσκης μέδουσας που
σκιάζεται εξαίσια η γύμνια της από
αγκομαχητά, θεομηνίες κι από φαλλό
ασύχαστο.
Like this:
Be the first to like this post.