Τα χείλη σου πάντα

elytis6.jpg

τα χείλη σου πάντα γυμνά και πάντα όμορφα
και πάντα διψασμένα
τα χείλη που αλωνίζουνε
τόσων κορμιών το στάρι
τα χείλη σου
που ψιθυρίζουνε κραυγές φχαριστημένα γλύκα
σπαραχτικά και βάναυσα σκορπώντας
κείνο το σάλιο του έρωτα
κείνη τη μέθη του οργασμού
καθώς η γλώσσα σπάθα κοφτερή
κλαδεύει φύλλα και φιλιά μέσα στο χάραμα
κι αρχίζει η σφαγή πάνω στη γύμνια
κι αρχίζει η μάχη η στοιχειωμένη απλώνοντας
το μέλι του κορμιού
την κάψα
απ’ τα έγκατα
τη ζέστα απ’ τα σπλάχνα
κι αρχίζει η ωραία φωτιά
που γλείφει τ’ άστρα

Οι τρυφερές χαράδρες

elytis.jpg

Της γύμνιας σου αρματωσιά
τα πελαγίσια φύκια
κάθε φορά που ταμπουρώνεσαι  στη θάλασσα
κάθε φορά που οι συμπληγάδες σου
διάπλατα ανοίγουν
κι ανθίζουν τα βαριά μυρουδικά
πάνω στα τουμπερλέκια
κι γύφτοι να μαζεύονται
σκυλόψαρα που οσμίζονται το αίμα 
με το φαλλό τους σταυροφόρο
με το κλαρίνο έτοιμο να δρέψει
πάσης σαρκός τις τρυφερές χαράδρες

Καλάσνικοφ

elytis12.jpg

βυζιά γυμνά εξαίσια καταφύγια
στήθη ζεματιστά
σταθμοί αγρίων κορυδαλλών
φυλακισμένοι Διόσκουροι
βράχια
που πάνω σας χτυπούνε
οι γλώσσες σα χταπόδια

που πάνω σας χειροτονούμε
το φαλλό

βυζιά με τα χαντάκια σας
με τις υγρές χαράδρες σας
βυζιά
που σας ασπάζεται
το χώμα της πατρίδας

βυζιά θεσπέσια που μας τυφλώνεται
φανάρια αδυσώπητα
του τριαξονικού
του λυσσασμένου Scania
του πειραγμένου
που έρχεται
βολίδα καταπάνω μας

ρόγες που μας καρφώνεται
λόχμες
που μας βγάζετε τα μάτια
τινάζεται ο πλόκαμος 
κραυγάζει ο φαλλός μας
σα γιαταγάνι που πετά
πυρακτωμένες σπίθες
 
κι από τον τάφο μου θα βγώ
κι από τα χίλια άστρα
πίσω θα γυρίσω
κι απ’ τα λυγρά σκουλήκια
θα ξεφύγω
για νάρθω πάλι ψαύοντας με τα δάχτυλα
τους χτύπους της καρδιάς
τα φλογερά εσάς βυζιά
να με κατασπαράξουν

βυζιά λαχταριστά
που έλκεται
προσκυνητές εις το γκρεμνό
καθώς τα χείλη κορασίδας
πιπιλίζουν το λυκόφως
ωσάν γρανίτα φράουλα
καθώς ψυχορραγεί και στάζει
σαν τους τυφλούς που κατεβαίνουνε
στον Άδη τους μονάχοι
σαν τους αθίγγανους που η σάρκα τους
φεγγοβολάει
χίλια αναμμένα κάρβουνα

βυζιά αστερισμοί
βυζιά οπλισμένες καραμπίνες
βυζιά καλάσνικοφ
σας αγαπούμε
και καρφώνουμε στις πυρωμένες κάνες σας
λουλούδια τους φαλλούς μας.

Αγία Ουκρανία

lwf21.jpg

Μέσ’ τ’ άσπρα της σεντόνια
αποβιβάστηκαν
χαράματα οι εραστές
τα ξωτικά
με λαιμαργία αρχίσανε
απ’ τους ώμους
τον τρυφερό λαιμό
αφήνοντας σημάδια
μέσ’ τον αέρα ξενυχτώντας
 της ονείρωξης
καίγοντας τα ψηλά αγριόχορτα
γλείφοντας
τα ηλιοκαμένα στήθη 
τις μελωμένες τις θηλές
στάζοντας το μεδούλι της ψυχής
πάνω στη γλώσσα

κι οι σάλπιγγες
κι οι χάλκινες τρουμπέτες του κορμιού
χαλάσανε τον κόσμο
καινούργιες μάχες άνοιξαν
καινούργιες στέπες φοβερές
πυρόξανθες
πολιορκώντας ξέφρενα
την Άγια Ουκρανία
τα μηλίγγια της
πολιορκώντας ξέφρενα
τα κάθυγρα μουνόχειλα
που ραίνουν με αφρό
τη γαλανή υδρόγειο.

Ω! λαοί χαρείτε τώρα
την άγρια εκμηδένιση
την ιερή μετάληψη
τη θεία Κοινωνία
σάρκα και σπέρμα
γευτείτε
την αρχή και το τέλος μαζί
γιατί η ηδονή κι ο θάνατος
κουκούτσι μέσ’ τη σάρκα σας
γιατί μονάχα η γενετήσια ορμή μας περιβάλει.