ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Month: Φεβρουαρίου, 2007

Τα χείλη σου πάντα

elytis6.jpg

τα χείλη σου πάντα γυμνά και πάντα όμορφα
και πάντα διψασμένα
τα χείλη που αλωνίζουνε
τόσων κορμιών το στάρι
τα χείλη σου
που ψιθυρίζουνε κραυγές φχαριστημένα γλύκα
σπαραχτικά και βάναυσα σκορπώντας
κείνο το σάλιο του έρωτα
κείνη τη μέθη του οργασμού
καθώς η γλώσσα σπάθα κοφτερή
κλαδεύει φύλλα και φιλιά μέσα στο χάραμα
κι αρχίζει η σφαγή πάνω στη γύμνια
κι αρχίζει η μάχη η στοιχειωμένη απλώνοντας
το μέλι του κορμιού
την κάψα
απ’ τα έγκατα
τη ζέστα απ’ τα σπλάχνα
κι αρχίζει η ωραία φωτιά
που γλείφει τ’ άστρα

Στις καλαμιές

 

c11.jpg

 

c21.jpg

 

c31.jpg

Αγριοβατόμουρα πικρά

 

b1111_.jpgb2111_.jpg

b3111_.jpg

Η μυθολογία των ανώνυμων κοριτσιών

out1.jpg

 

***

 

a111.jpg

 

***

 

a211.jpg

 

***

 

a311.jpg

Οι τρυφερές χαράδρες

elytis.jpg

Της γύμνιας σου αρματωσιά
τα πελαγίσια φύκια
κάθε φορά που ταμπουρώνεσαι  στη θάλασσα
κάθε φορά που οι συμπληγάδες σου
διάπλατα ανοίγουν
κι ανθίζουν τα βαριά μυρουδικά
πάνω στα τουμπερλέκια
κι γύφτοι να μαζεύονται
σκυλόψαρα που οσμίζονται το αίμα 
με το φαλλό τους σταυροφόρο
με το κλαρίνο έτοιμο να δρέψει
πάσης σαρκός τις τρυφερές χαράδρες

Καλάσνικοφ

elytis12.jpg

βυζιά γυμνά εξαίσια καταφύγια
στήθη ζεματιστά
σταθμοί αγρίων κορυδαλλών
φυλακισμένοι Διόσκουροι
βράχια
που πάνω σας χτυπούνε
οι γλώσσες σα χταπόδια

που πάνω σας χειροτονούμε
το φαλλό

βυζιά με τα χαντάκια σας
με τις υγρές χαράδρες σας
βυζιά
που σας ασπάζεται
το χώμα της πατρίδας

βυζιά θεσπέσια που μας τυφλώνεται
φανάρια αδυσώπητα
του τριαξονικού
του λυσσασμένου Scania
του πειραγμένου
που έρχεται
βολίδα καταπάνω μας

ρόγες που μας καρφώνεται
λόχμες
που μας βγάζετε τα μάτια
τινάζεται ο πλόκαμος 
κραυγάζει ο φαλλός μας
σα γιαταγάνι που πετά
πυρακτωμένες σπίθες
 
κι από τον τάφο μου θα βγώ
κι από τα χίλια άστρα
πίσω θα γυρίσω
κι απ’ τα λυγρά σκουλήκια
θα ξεφύγω
για νάρθω πάλι ψαύοντας με τα δάχτυλα
τους χτύπους της καρδιάς
τα φλογερά εσάς βυζιά
να με κατασπαράξουν

βυζιά λαχταριστά
που έλκεται
προσκυνητές εις το γκρεμνό
καθώς τα χείλη κορασίδας
πιπιλίζουν το λυκόφως
ωσάν γρανίτα φράουλα
καθώς ψυχορραγεί και στάζει
σαν τους τυφλούς που κατεβαίνουνε
στον Άδη τους μονάχοι
σαν τους αθίγγανους που η σάρκα τους
φεγγοβολάει
χίλια αναμμένα κάρβουνα

βυζιά αστερισμοί
βυζιά οπλισμένες καραμπίνες
βυζιά καλάσνικοφ
σας αγαπούμε
και καρφώνουμε στις πυρωμένες κάνες σας
λουλούδια τους φαλλούς μας.

Αγία Ουκρανία

lwf21.jpg

Μέσ’ τ’ άσπρα της σεντόνια
αποβιβάστηκαν
χαράματα οι εραστές
τα ξωτικά
με λαιμαργία αρχίσανε
απ’ τους ώμους
τον τρυφερό λαιμό
αφήνοντας σημάδια
μέσ’ τον αέρα ξενυχτώντας
 της ονείρωξης
καίγοντας τα ψηλά αγριόχορτα
γλείφοντας
τα ηλιοκαμένα στήθη 
τις μελωμένες τις θηλές
στάζοντας το μεδούλι της ψυχής
πάνω στη γλώσσα

κι οι σάλπιγγες
κι οι χάλκινες τρουμπέτες του κορμιού
χαλάσανε τον κόσμο
καινούργιες μάχες άνοιξαν
καινούργιες στέπες φοβερές
πυρόξανθες
πολιορκώντας ξέφρενα
την Άγια Ουκρανία
τα μηλίγγια της
πολιορκώντας ξέφρενα
τα κάθυγρα μουνόχειλα
που ραίνουν με αφρό
τη γαλανή υδρόγειο.

Ω! λαοί χαρείτε τώρα
την άγρια εκμηδένιση
την ιερή μετάληψη
τη θεία Κοινωνία
σάρκα και σπέρμα
γευτείτε
την αρχή και το τέλος μαζί
γιατί η ηδονή κι ο θάνατος
κουκούτσι μέσ’ τη σάρκα σας
γιατί μονάχα η γενετήσια ορμή μας περιβάλει.  

   

 

ΤΑ ΛΑΦΥΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

elytis2.jpg

 

Κορίτσι εσύ που τρέφεσαι
με των αντρών το σπέρμα
που πάνω στο δέρμα σου
τα λάφυρα του έρωτα αποθέτουν
χαράσσοντας ιερογλυφικά της Αγίας Ηδονής
με του φαλλού την εξαίσια γραφή
αγγίζοντας, με τ’ ακροδάχτυλα έπειτα
την εύθραυστη επιφάνεια του κορμιού σου
αγγίζοντας τη σάρκα σου
όπως τα δάχτυλα τυφλού την πυρωμένη άμμο.
Έτσι θα’ ρθω κι εγώ κοντά σου
με την ευλάβεια προσκυνητή να ξετυλίξω
τα χνουδωτά χείλη του αιδοίου σου, να φτάσω
στην κοχυλάτη σου σχισμή για να καθρεφτιστώ.

 

 

TEI Μεσολογγίου

mad066.jpg

δόξα στην φθινοπωρινή βροχή
στα ξαφνικά μπουρίνια
δόξα
στα σύγνεφα που ορμάνε
και γεμίζουν τις λακκούβες
στα ΤΕΙ Μεσολογγίου
δόξα
που καθρεφτίζουνε αυτές
τα ολόγυμνα χαντάκια κοριτσιών
καθώς πηδούν
ωσάν αναστενάρισσες
με τις κοντές φουστίτσες τους
καθώς πηδούν χωρίς βρακί
και δίνονται ορθές οι κλειτορίδες τους
στο σερνικό αγέρα.

Φολέγανδρος

mad0731.jpg

ήσουν Φολέγανδρος γυμνόστηθη
μεσ’ τη δροσάτη νύχτα
φύσηξε αγέρας και
εσήκωσε
τη φούστα σου
φάνηκαν τότε οι συκομουριές
τα περγαμότα
και τα ευχέλαια
φάνηκαν τα τσαντίρια κι οι σκηνές
οι όμορφες στον Άδη
που ξενυχτούνε τις μηλιές
που πλέκουν τα καλάθια
ξεμαλλιασμένες
ανεμίζοντας σεντόνια ματωμένα
της ηδονής τα εργόχειρα
της ηδονής προικιά
στους φοβερούς αιώνες
άλμπουρα σα χαραγματιές
πάνω στο χάρο
στο γυμνό κορμί
στα ξεροπήγαδα
νύχτα στο σκοτεινό παιγνίδι σου
νύχτα στον αφαλό σου
νύχτα να ξεφωνίζω
μοναχός
μέσ’ τα λιοστάσια του Ιράν
στον ύπνο μου
ολομόναχος
να παίζω με τη γλώσσα μου σαντούρι
να παίζω με τον άνεμο ώσπου
να σκάσει μύτη η αυγή
το μάτι το μονόφθαλμο
τουρλώνοντας
τα ζοφερά καπούλια
τα χείλη του ανατέλλοντος αιδοίου.

Μόνο τη γύμνια

mad085.jpg

Μόνο τη γύμνια βρίσκω θαυμαστή
σ’ αυτό τον κόσμο
την τρυφερή την φεγγοβόλα σάρκα
του θηλυκού με τους γκρεμνούς και τις χαράδρες
του άμαθου από σοφίες κι εξηγήσεις
του άγρια λυσσασμένου
που ζητά να ενωθεί με το θεό φαλλό
που χαίρεται τη συνουσία
τη γέννα και το θάνατο
Μόνο τη γύμνια βρίσκω αληθινή
σ’ αυτό τον κόσμο
τη ζωική λαχτάρα
τα ωραία στητά βυζιά
που τίποτα άλλο δε γυρεύουν παρά γλώσσα
τα κορμιά που ενώνονται
που άγρια ξεσκίζονται
κραυγάζοντας ήχους αιωνιότητας
ήχους αθανασίας
συνταιριάζοντας στο μέγα το μυστήριο της ύπαρξης
το νόημα των πραγμάτων.