Ξανά και ξανά

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

nude-richard

Ξανά και ξανά
θα τινάξω το σπέρμα μου στους γυμνούς σου μηρούς
ξανά και ξανά
θα ψιθυρίσω βρομόλογα στο ζεστό σου αυτί
λεξούλες που δοξολογούν το κορμί
ξανά και ξανά
θα πετσοκόψω ψαλμούς
θα βυθίσω το μελάνι μου στο στήθος της λέξης
θα ευλογήσω την έκρηξη που με γέννησε
το αλάτι που άφησε η θάλασσα στο γυμνό μου κορμί
ξανά και ξανά θα αμαρτάνω με φούρια
θα βουτήξω στη θάλασσα νύχτα
θα γλιστρήσω σα χέλι στα χείλη σου
γιατί
δεν αρματώθηκα εντολές
ούτε κοινώνησα ποτέ
δεν μ’ έζεψε ο θεός των χριστιανών
στον τίμιο σταυρό του
πάντα λοξά κοιτάζω τα μελλούμενα
κι ως φαίνεται ως το τέλος θ’ αμαρτάνω
όπως αμάρτανα και χθες
με πάθος χορτασμένος
ω! αναγνώστες, σύντροφοι, εραστές
συναυτουργοί, συνένοχοι
παρθένες τρυφερές με τα πλοκάμια σας
τη μέρα της κρίσης δεν θα’ ναι κανείς