ΑΔΕΣΠΟΤΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Month: Ιουλίου, 2009

Τα πορφυρά κοσμήματα

nude-sienna-miller-enjoys-a-new-summer-of-love

Έχει της Άρκτου προορισμό το μακρινό αστέρι
εκεί που δεν ακούγονται γαυγίσματα σκυλιών
                                                   και αηδονιών τραγούδια
εκεί που αστέρια λάμπουνε στης αλεπούς τα δόντια
κι ένα ζευγάρι ολόγυμνο την πρώτη νύχτα γάμου
στήνει χορό δαιμονικό στις λίμνες της σελήνης.

Δάση εκεί δεν έχουνε και σκοτωμένους λύκους
στους χιονισμένους τους αγρούς τη νύχτα δε βουλιάζουν
κι οι μύγες δε βυζαίνουνε ζωή απ’ τα ψοφίμια.

Μονάχα του Ωρίωνα η ζώνη ανεμίζει 

μονάχα σκόνη αστρική, στάχτες που’ φερ’ ο άνεμος
                                                             για να γεννοβολήσουν
τη νέα φωτιά
τα κόκκαλα της ράχης, τους πόρους απ’ το δέρμα της
τα χέρια, τους αστράγαλους, τους ώμους και τα στήθια
τα πορφυρά κοσμήματα ανάμεσα στα σκέλια
το μονοπάτι που οδηγεί στης χουρμαδιάς την τούφα
το σφρίγος λαχταρώντας της ζωής
φιλήδονα βυζαίνοντας της γύμνιας το μεδούλι
τους θείους δυνατούς φαλλούς τους αμφορείς του πόθου

καθώς θα παραστέκονται του τρυφερού αιδοίου
ήλιοι μιλιούνια τρεμοπαίζοντας
ακολουθώντας κυκλικά το δρόμο τ’ ουρανού
μέχρι να ξεψυχήσουν
πυγολαμπίδες με φορεσιά πολεμιστή
έτοιμες να ριχτούν ως μέσα εκεί
στην αγκαλιά του Άδη.

Eθνικό μνημείο

43716f389700817c4046003955ea6ab24a7e98e6_m

καθώς
τα μουνοπέταλά σου απλώνονται στο δωμάτιο
και υπόσχονται την αιωνιότητα
σκέφτομαι πως
θα πρέπει να τους αναγερθεί εθνικό μνημείο
έτσι καθώς κολυμπούν στην ακτή του κρεβατιού
αυτά τα σαρκώδη σελάχια
έτσι καθώς έρχονται να με κατασπαράξουν
και σκέφτομαι πάλι πως
είναι μια σανίδα σωτηρίας σ’ αυτό τον παλιόκοσμο

η εργασία είναι το όπιο του λαού

8b09274d

Λάγνες απόψεις εκφέρω
στον κοινό δημόσιο λόγο
είμαι κάτι σαν φυσικό φαινόμενο
ένα δέντρο που παραμένει δέντρο
κι όταν ακόμα φωλιάζει στην κουφάλα του
μια κουκουβάγια

όχι στόλισμα μα ένα συναίσθημα ρυθμού
με συνέχει από λίκνου

6935_1224946600

Μπήκανε νυχτερίδες στο δωμάτιο
και χτυπιούνται στους τοίχους

το να ζεις έξω απ’ τη φύση
είν’ ένας θάνατος
ή μια ζωή γεμάτη πληγές.

NAKED%2B3

Είμαστε άνθρωποι φευγάτοι
και θα πρέπει να κουρνιάσουμε επιτέλους
κάπου
σ’ ένα μόνιμο πάθος
σε μια μόνιμη καύλα

ω! αιωνιότητα που τρίβεις τα χέρια σου
με τόσους πελάτες

women-orgasm

κοπέλες χαζεύουν στα κινητά τους
πρωτόγνωρες στύσεις
μεταμοσχεύουν λυρική ποίηση
σε θνησιμαίους οργασμούς

bun__500

Με το μολύβι που γράφει τα ψώνια
στεριώνει τον κότσο της
και μοιάζει μαινάδα
σε αρχαίο αμφορέα
κι εγώ τη χαζεύω

εγώ
ένας βιοπαλαιστής των παρομοιώσεων

lucselen_011227_1

Δεν είναι ανάγκη να εξηγήσω το ποίημα
ή το γαμήσι
και τα δυο συμβαίνουν

ανυπάκουος πάντα
αφηρημένος
ζωγραφίζω τσιγκελωτά μουστάκια
στο σοβαρό πρόσωπο της ζωής.

d3e6f498

Χέλια αγκαλιάζονται
και γίνονται κουλούρες
και ταξιδεύουν
για τη θάλασσα των Σαργασών

όπως νυμφίδια ερωτομανή της φαντασίας μου
μεταμορφώνουν τον ύπνο μου
σε κοφτερό γυαλί.

saudek19iv

Έσκυψε η κοπέλα
με το καρφιτσωμένο γαρίφαλο στο στήθος
και ψιθύρισε
στον κομματικό της ινστρούχτορα:
η εργασία είναι το όπιο του λαού.

στου αφαλού χυμένο εκεί την κούπα

Mora%20exercises%20in%20silence%202

τυφλώνεται όποιος κοιτά τον έρωτα στα μάτια
τα μάγια λύνοντας για πάντα της ζωής
κρούοντας με τη γλώσσα τη χορδή της ηδονής

το σαρκωμένο ρήγμα που διψά για οργασμό
με του θανάτου τον εξαίσιο συνεργό
στου γαλαξία αφήνοντας την πάχνη

το ιερό το σπέρμα που ετάχθη
να κυβερνά του σύμπαντος τη μήτρα
στου αφαλού χυμένο εκεί την κούπα

το νέκταρ των κορμιών μας να βοσκάν
του πόθου τα μελίσσια που ηχούν
τον βόμβο τον αιώνιο της αβύσσου