Ο στρατηγός

Ο στρατηγός μάζεψε εκτάκτως τους αξιωματικούς του για ν’ αποφασίσουν πως θα καταστείλουν τα μπλόκα των απείθαρχων κολίγων. Ξεκίνησε το λόγο του ρίχνοντας χριστοπαναγίες στους ανίκανους ασφαλίτες που βγαίνουν στα κανάλια κάνοντας μισή δουλειά. Ανίκανοι μαλάκες, άρχισε, ξοδεύουμε τόσα χρήματα, έχουμε στρατολογήσει τόσους γραφιάδες, τόσες ξανθιές, τόσους παπάδες, ξοδεύουμε μια ολόκληρη περιουσία για τους μισθούς των συνδικαλιστών, καταφέραμε να ευνουχίσουμε υπαλλήλους, διανοούμενους, μισθωτούς και μας κλείνουν τους δρόμους οι αμόρφωτοι κολίγοι! Γαμώ τα πτυχία σας και τα μάστερ σας. θέλω τα κεφάλια τους!

Τότε πήρε το λόγο ο πιο λαμπρός αξιωματικός, ο εκπρόσωπος του επιχειρηματικού κόσμου και δήλωσε: Στρατηγέ μου είναι θέμα χρόνου η επιθυμία σας, είπε, γέμισα τα κανάλια και τις εφημερίδες με δηλώσεις. Οι αγρότες είναι εχθροί του έθνους και της πατρίδας. Εχθροί του λαού και της ανάπτυξης αφού εμποδίζουν την κατανάλωση και το κέρδος. Είναι αλήτες σεσημασμένοι και αργόσχολοι. Όταν τελειώνουν τη σπορά μαζεύονται μπεκροπίνουν και χαρτοπαίζουν κλείνοντας τους δρόμους. Απαιτούν απ’ την υπόλοιπη κοινωνία να τους τρέφει. Αυτοί είναι οι αγρότες αγαπητέ λαέ, κύριε πλήθος.

Ο στρατηγός έστριψε το μουστάκι του ανακουφισμένος και ευχαρίστησε τον αφοσιωμένο αξιωματικό όπως και τότε με τον Οτσαλάν, με το Βατοπέδι, με τη Ζήμενς, με το Μάαστριχτ, με τη Σένγκεν, τη Λισσαβώνα, ………………