Ω! του κάμπου χωριά

Ω! του κάμπου χωριά με τα ποιητικά σας φονικά

απ’ αυτού του κόσμου τα λημέρια βλέπω
ταινία εποχής με ομήρους και άλλα
μακρόσυρτα πλάνα και ρετσίνι στα πεύκα
κι εραστές που σαλιώνουν την άστατη σάρκα

της Paramaound θηλυκά να εποπτεύουν
με τα μπούτια χιαστί προβολείς
να σαρώνουν οργασμούς ακροβάτες
σαν ψευδαίσθηση που δίνουν
στο στομάχι σουβλάκια
κι η σκάρφη στης γίδας τ’ αυτί

δε χωράει άλλος άνεμος μέσα στη σάρκα
περιμένω εσένα αναγνώστη να’ ρθείς
θα το κλείσω απόψε το ποίημα νωρίς
σαν βενζινάς στην ερημιά που περιμένει πελάτες
τελεσίδικα μόνος, πάντα αιτιώδης, βαθύς
βλέποντας
την ερημιά χρώμα ν’ αλλάζει μονάχα

τηγανίζοντας μάταια αυγά την αυγούλα
με κρυφούς λογισμούς γυναικείων οργάνων
με κρυφούς λυρισμούς να βαρά τις καμπάνες
ο νεανίας της μνήμης σπασμός ο πατριάρχης
που ίπταται μπρος στα σκέλια ορθός.

Και σε κοιτώ
όπως κοιτάζει το κερί το νεοκώρο
το φύσημα προσμένοντας
τη φονική πνοή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s