όπια λύπες γκρίνιες

Καλά θα κάνουμε να φτάσουμε τις χίλιες λέξεις για μια εικόνα αφού με το χαρισμένο στυλό παλαιάς συμμαθήτριας θολώνει ακόμα το βασανιάρικο αίσθημα και ξετυλίγεται ο αγέρωχος ανθρωπισμός.

Αφού η θρησκεία είναι το όπιο του καταπιεσμένου πλάσματος, η πατρίδα είναι το βαποράκι. Ο βαλκάνιος ζεί σε αταξία με τις γρίπες του και το γίγνεσθαι διότι όταν στη δύση διδάσκουν στα μειράκια ορθολογισμό αυτός ακούει παραμύθια και βλέπει το γονιό να καθαρίζει με το λαδάκι της ελιάς την κάνη του όπλου. Οι ευρωπαίοι που χάσαν τις αποικίες τώρα κατευνάζουν τα πάθη τους στήνοντας προτεκτοράτα στην ανατολική ευρώπη, στα βαλκάνια και τη μεσόγειο στοιχηματίζοντας στην κατάρρευση για να κάνουν τζάμπα διακοπές. Οι μεσογειακοί είναι γι΄αυτούς τα γουρούνια της Ευρώπης που κυλιούνται στη λάσπη της διαφθοράς ζητιανεύοντας τα ψίχουλα απ’ τα μεγάλα φαγοπότια.

Ότι ρετάλι σημαίας έχει μείνει θα είναι για να δεθούν οι πληγές. Ακόμα στη Γερμανία υπάρχουν μαγαζιά όπου απαγορεύεται η είσοδος σε Έλληνες, Εβραίους και Ιταλούς. Δε μιλάμε για μουσουλμάνους, τσιγγάνους, αφγανούς. Οι γερμανοί έχουν το χαριτωμένο επιχείρημα ότι όλα τα κάναν οι ναζί. Αγόρασαν με λεφτά των αμερικάνων εργατική δύναμη χτίζοντας εκ νέου τη φασιστική μηχανή του χίτλερ οχι με μπαρούτι αλλά με δολάριο.

Οι γερμανικές τράπεζες αμόλησαν στους φτωχούς συγγενείς δάνεια και πολιτισμό από δεύτερο χέρι ανοίγοντας τη στρόφιγγα του ευρώ. Διορίζοντας αχυράνθρωπους διαχειριστές να παίξουν στη σαπουνόπερα της ανάπτυξης.

Άν θέλουν αύριο ν’ αγοράσουν την αλβανία θα στήσουν εκεί τους καλλίτερους Ολυμπιακούς μαζεύοντας τ’αδέσποτα, εισάγοντας πουτάνες απ’ το εξωτερικό για να γαμούν οι φίλαθλοι τα βράδια. Κι όσο κρατούν τα φαγοπότια τα έθνη θα φλέγονται απ’ τους λαοπλάνους καβαλάρηδες. Θα ερεθίζονται απ’ τις κουράδες του Άνθιμου, θα κολακεύονται απ’ τα ρομπότ της εξουσίας και το ντεκολτέ της γκερέκου.

Τα ρωμαλέα έθνη έφτασαν να λένε κάθε πέρσι και καλλίτερα. Στριμώχνονται στην ουρά για κουπούνια διακοπών απ’ την εργατική εστία και υμνούν αφειδώς το σημίτη και τα μεγάλα του έργα το φαραώ που θα εντοιχίσουνε στα θεμέλια της γέφυρας Ρίου Αντίρριου μαζί με το λαό του.

Γάλλοι και γερμανοί κατασκευαστές θα ψάλουν τη συνθήκη του Μάαστριχτ καθώς η μέρκελ θα δακρύζει κάτω απ’ τον αγκυλωτό σταυρό που σμίλεψε ο παππούς της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s