όταν μεγαλώσω θα γίνω διανοούμενος

Ο κόσμος είναι γεμάτος απο αδιάκριτα βλέμματα. Ο κόσμος είναι μια αναγκαστική μοιρασιά. Ο κόσμος είναι ο αντίζηλός μου. Ο κόσμος έχτισε μεθοδικά για ανάχωμα τον κοσμάκη. Στα χαρακώματα ο κοσμάκης φυλλορροεί γκρινιάζοντας. Βρίζει, χειρονομεί ιδιωτικώς μα στο τέλος κάθεται στ’ αυγά του. Ξεχνά εύκολα.

Απ’ τις μεταξοτυπίες του Άντυ Γουόρχολ μυήθηκε στην προσωπολατρία. Τα πολλαπλά πορτρέτα της Μαίρυλιν Μονρό του Μάρλον Μπράντο του Τρόυ Ντονάχιου του Ιόλα και του Μεγαλέξανδρου χαράξαν στον θεολογικό λοβό του κοσμάκη τον καπιταλιστικό ρεαλισμό. Τέχνη και προιόν γίναν ένα.

Μπορείς να αγοράσεις τα πάντα με τα σκατολεφτά της τίμιας δουλειάς σου. Μπορείς και συ να ξεσηκώσεις με πατηκούρα συμπεριφορές και γλυκάδια. Μπορείς να γίνεις αστός με πισίνα ή κομματικό λαμπραντόρ. Μπορείς να γίνεις πρόεδρος του εκεβί αφού προσφέρεις πρώτα τον απαραίτητο κώλο. Η διανόηση θέλει θυσίες.

Χρησιμοποιείστε όλα τα σύγχρονα καταναλωτικά σύμβολα. Όλες τις τοξίνες και τα περιττώματα της νεοαστικής τάξης. Περιτυλίξτε τα σε μια ευτελή ζελατίνα και πετάξτε τα στα μούτρα της. Αυτή θα τα δεχτεί προσποιούμενη την ανίδεη θα τα πληρώσει ακριβά και θα μετατρέψει τον συμπλεγματικό καλιτέχνη σε ασφαλιστή που παρέχει στο σύστημα μια δικλείδα απ’ όπου εξασφαλίζεται η φυγή των πλεοναζόντων αερίων.

Ο διανοούμενος τρέφεται απ’ τον πλακούντα της κυρίαρχης τάξης. Παθητικός , χλωμός σαν το θάνατο φορώντας την μελαγχολία του σαν δεύτερο δέρμα. Ο διανοούμενος καταντά στο τέλος ένα κομμάτι απ’ τις ιδέες που υπηρετεί. Ένα εκπληκτικό μακιγιαρισμένο αξιοθέατο!