Ως λάφυρο νεότοκο

Το βραδάκι γράφω συνήθως μονοκοπανιά
μετά την ημερήσια εκκόλαψη
θαυμάζω το αιμάσων ποιηματάκι
που ξεπετιέται με το λώρο του περιφλεγή
ως λάφυρο νεότοκο, τόσων στιγμών
που ενώθηκαν για να το ξεγεννήσουν.