Ο πρώτος ήλιος

Τόση καύλα έχω που σε γαμώ με τα μάτια
κι αυτοί που έχουν συναισθήματα
ας τα κάνουν γαργάρα κι όπως το ζήτησε
ο Γκαίτε να πλαγιάζουν την ώρα που βγαίνει
το φως και τα πρώτα καρβέλια. Ο πρώτος
ήλιος απ’ τα έγκατα που αναλιγώνει τους
ξεραμένους ντελβέδες αβγατίζοντας
ιδρώτες και ανίατες στύσεις πασπαλίζοντας
σουλφαμίδα το γονατάκι του ποιητή
που θέλει τα παιδικά του τραύματα
να μοιραστεί με τις μούσες τραυλίζοντας
λέξεις λειψές κι ασυνάρτητες σαν αυτό
το βολικό ρεζιλίκι που παθαίνουν οι πότες.