Ποίημα της Λίτσας

Ποια ξακουστή να τραγουδήσω τώρα κομμώτρια
Λίτσα που λύγισε κρατώντας πιστολάκι ντούρο
ψαλιδιές ξεσπαθώνοντας στην κλιμάκωση πάνω
ξεχώνοντας στοργικά σκυλάδικα με τα χειλάκια
που στέγνωσαν από φράσεις πελάτισσας κοιτώντας
απ’ τον καθρέφτη μέσα το σκοτεινό βλέμμα
διάλεξη δίνοντας για χτενίσματα και γεγονότα
τα παιδιά το σύζυγο τους πεθαμένους
τους εραστές που σπανίζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s