Προσευχή της Άνοιξης

Κύριε
επένδυσα σε υγρά χείλη και μύθους.
Σε πληθυσμούς με περίστροφα. Στης
Βολιβίας το μισοσκόταδο και τα
ντουφέκια της Κούβας που αχνίζουν
σαν κορμάκια στον ήλιο. Κύριε
επένδυσα στην αθεΐα και το αιδοίο.
Στην Άνοιξη και τους έρωτες που
δεν αναγνωρίζει η αρχιεπισκοπή.
Επένδυσα στους αρμούς και τους
ιδρώτες. Στο κρινάκι που με
κατασπάραξε ανελέητα. Κύριε
επένδυσα στην ακόρεστη απόλαυση
τις αγρύπνιες, το σπέρμα και τις
σαρκοβόρες μαγειρικές. Στους
κόρφους που με κορφολόγησαν
και στις μήτρες που με μάντρωσαν.
Αυτές που τύφλωσα μεσουπνίς
λάφυρο παίρνοντας την ηδονούλα
της στιγμής. Κύριε επένδυσα στο
τρυφερό χιόνι και την ποίηση. Στις
γόησσες που θα σκύψουν κάποτε
στον τάφο μου αφήνοντας την
ανεμοβλογιά του αρπαχτικού.
Το καρβουνάκι ανάβοντας
του δασωμένου οργασμού
ως τα μηνίγγια.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Προσευχή της Άνοιξης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s