Mέρα ηλιόλουστη

Πολλά δεν έχω να πω, μέρα ηλιόλουστη που με
θέλγεις σαν τσούπα γδυτή σαλιωμένη σε μάτ
φωτογραφία τραβηγμένη από δόλιο κερατά
που πετυχαίνει σποραδικά το κλίκ με το δάχτυλο
για να’ χουν οι φανατικοί της υφηλίου φύση
έμμηνη κι αχνιστή καταπάνω στις ξευτίλες.
Παρακινώντας ηδονές που θάψαν περίλυπες.
Ως χειρώνακτες παίδαροι πήραν αψήφιστα
τον τρίτο δρόμο και το αγώι των ηθών θεομηνίες
που ξέσπασαν δίπλα σε θανατηφόρο βυζί
κι αφαλούς καταβόθρες φιλόπτωχους γύρω
απ’ τη λέξη χύνω! που χρίονταν και ήτο
βασίλισσα φαλοκρατούσα ενασκώντας
τέχνη βασανιάρικη ξακρίζοντας ψιχαλιστά
τη μούχλα απ’ τα κλαδάκια του κορμιού.