Επιμύθιο τάματος

Ταμένοι είμαστε κάποιοι ζωντανοί
να μερεμετίζουμε αδρά, νοσταλγία
και χνώτο προσομοίωσης ηδονούλας
στα ριζά θηλυκιάς μεγαλομάτας
που εξασκήθηκε νωρίς στο άγνωστο
και το συντακτικό των οργασμών
από σκονάκια αιρετικών κι από
Χαρμίδεια στίξη αρσενικού καβάλου.
Καταπώς κοχεύει ο ήλιος σχισμές
και σκοτάδια και ζυμώνει ελόγου του
ουρλιαχτά τ’ ανάσκελα ξαπλωτός
στον κάμπο βαθιά μπήγοντας τις
αχτίνες του στ’ αραποσίτι που
εφύετο στα σκέλια της για να τη
μαγαρίσει με πνοή ζωής και
νέα φωτόνια. Για να κραυγάσει
νυν και αεί το πυρωμένο είναι της.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s