Μεγαλώσαμε γενιά

Μεγαλώσαμε γενιά, μαθαίνοντάς τη
να  απαγγέλει δράματα και να διαλέγει
σουτιέν τραγουδισμένα από βυζάκια
ψηλής κι ανερμάτιστης που ζει με βραστή
πατάτα και χυμούς κάνοντας πράξη
το μοναχισμό και την πράσινη ανάπτυξη
τα λίγα που χρειάζεται το εντεράκι της
για να λαδώσει και να τσουλά μέσα
στο άπαρτο κάστρο του κορμιού της
η βιταμίνη C κι οι στεγνές μακαρονάδες.
Σούρουπα βυθισμένα στο βλέμμα
οξύμωρα λόγια κι ονειρώξεις για να
βγάλει πέρα τετράστιχα που θα
στολίσουν μελωδίες όλο υπονοούμενα
φεγγαράδες περασμένες μίνιο
και μνήμες που τις πλακώνει το
ειδεχθές μέλλον όλο σαρδέλα και
τυροκαυτερή σε κάποιο ουζερί
ενδοχώρας.