Θαυμαστικά

Το βλέμμα της έχει θολώσει. Βάζει στις προτάσεις θαυμαστικά. Ένα τσούρμο γραμμούλες πάνω απ’ τις τελείες. Σέρνει μερακλίδικα το μολύβι πάνω στο χαρτί. Τονίζει λίγο νευρικά τις οξείες. Στέκεται συνήθως δίπλα στο παράθυρο. Σκυμμένη πάνω στο γραπτό της. Με την προσήλωση νηπίου στο μαστό της έμπνευσης. Εγωισμός αναμεμιγμένος με οκνηρία. Ένα τρομαγμένο ζώο που απλώς υπάρχει. Γράφει για την τραγωδία του να πιστεύεις στην ανθρώπινη τελειότητα αλλά και την τραγωδία του να μην πιστεύεις σ’ αυτή.

Απαγγέλω τη σάρκα μου

Κατεβαίνω στη σάρκα μου βαθειά-η σάρκα μου έχει εξουσία-η σάρκα μου είναι σαρκοβόρα-απαγγέλω τη σάρκα μου στην αγορά-αφήνω τη σάρκα μου σαν πέπλο-αφήνω τη διχάλα μου στην προθυμία της σάρκας-απαγγέλω τη σάρκα μου-γράφω ποίηση- αυτοσαρκάζομαι-δίνει διαλέξεις η σάρκα μου-ο διάβολος τη γυροφέρνει-είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μου-η σάρκα μου είναι ερεθισμένη-η σάρκα μου είναι περίστροφο-η σάρκα μου έχει τρίχες-η σάρκα μου είναι ευκολόπιστη-μελαγχολική-μου δίνει χαρά-μου δίνει πόνο-η σάρκα μου μυρίζει όμορφα-η σάρκα μου ζέχνει-μοιράζομαι τη σάρκα μου-μοιράζω τη σάρκα μου-η σάρκα μου είμαι εγώ-η σάρκα μου είναι δούρειος ίππος-η σάρκα μου έχει πληγές-η σάρκα μου έχει χείλη-έχει μάτια-είναι ζεστή-είναι κρύα-η σάρκα μου είναι γεμάτη σιωπή-παραμονεύει-η σάρκα μου είναι φαγώσιμη-είναι η λεωφόρος του αγαπημένου μου-η σάρκα μου είναι τρυφερή-ευκολόπιστη-ματώνει-γδέρνεται-βυθίζεται στο σκοτάδι-γίνεται λίπασμα-η σάρκα μου βγάζει όγκους και γάγγραινες-η σάρκα μου ελλοχεύει-είναι ανδρόγυνη-η σάρκα μου είναι αηδόνι-η σάρκα μου ξεχειλίζει-η σάρκα μου βγάζει αίμα-βγάζει την παλιά ζωή της η σάρκα μου-η σάρκα μου είναι ότι έχω και δεν έχω-φυλαχτείτε!