Φράουλες και αίμα

Για να καταλάβεις τι φασιστολόι κρύβει κάποιος πρέπει να τού αναστατώσεις λίγο τις ιδέες και τον τρόπο που βιοπορίζεται. Ο λεγόμενος ιδιώτης βγάζει αγκάθια. Κρατά εσόδων εξόδων κι έχει μίσος για το υπαλληλίκι. Η ύπαρξή του συνοψίζεται στα πλήκτρα της ταμειακής μηχανής. Θεωρεί πως είναι ο μαστός που δίνει γαλατάκι στην κοινωνία. Η κιτσαρία της σεμνότητάς του έχει υψηλό βαθμό πολλαπλότητας. Παραληρεί όταν η κουβέντα έρχεται στις νόρμες και τα κεκτημένα κατακτήσεων. Οι αγώνες, οι μάχες, οι εμφύλιοι πρέπει να μείνουν ως στάμπες σε μπλουζάκια ή ως στεγνωμένες ουτοπίες σε ντι βι ντι. Ο ιδιώτης έχει την ιδιωτία κορώνα στο κεφάλι του και την αγορά θυγατέρα, έτοιμος να την προστατέψει με τη ζωή του απ’ τους κακόβουλους δούλους εργάτες. Ψάχνει τον αντίπαλο αλλού. Όχι στον καθρέφτη του. Βγάζει σπυριά όταν ακούει για παροχές κοινοτισμό και μεθυσμένους κατωτέρων τάξεων. Αυτός διαχειρίζεται τον αλκοολισμό του στο ρετιρέ ή στη μεζονέτα κι όχι στα ουζερί και τις πάμπες. Έχει πάντα μαζί του ραβίνο συνεργάτη για να κρατιέται δημόσια και να δίνει εικόνα οργανωμένου βαθειά. Έχει έμβλημα το λογότυπο της επιχείρησης. Το πηγαίο τσιτάτο τού διαφημιστικού. Θέλει πελάτες για να χτίσει το σωβινισμό της μοναδικής του περίπτωσης. Το μέτρο της διαφορετικότητάς του είναι τα φράγκα. Περίτεχνο σπίτι, έργα τέχνης, υπονοούμενα, συμμαχίες για να ξεχωρίζει από πλέμπα, μαστόρια, μισθωτούς, χαμάληδες. Είναι ο στρατός του Λοβέρδου και του Βορίδη. Ο χαϊδεμένος των καθεστώτων. Ο πατριάρχης της συναλλαγής. Ο ακομμάτιστος αλλά βαθύτατα κομματικός που μπερδεύει δολίως την ελευθερία του ανθρώπου με την ελευθερία της αγοράς. Το σκέλεθρο που θέλει να ξεχαρβαλώσει την εργασία. Που δίνει εφτά ευρώ την ώρα στον υπάλληλο καθηγητή τού φροντιστηρίου του ή δεν επιτρέπει στην πωλήτρια τού μαγαζιού του να καθίσει σε καρέκλα. Ο ευυπόληπτος που μαντρώνει πακιστανούς στις φυτείες της φράουλας και στα κολαστήρια της οικοδομής. Όλα κρίνονται. Όλα αξιολογούνται. Αξία έχει ότι φέρνει κέρδος. Μαθαίνω με τα λεφτά μου. Γαμώ με τα λεφτά μου. Χύνω με τα λεφτά μου. Τα λεφτά μου για να αγοράσω λίγη άβυσσο βαρβαρότητας. Για να λαδώσω, να βάλω άλλους να μου ξεσκατίσουν το παιδί και το γέρο. Η δουλεία δεν είναι ντροπή αλλά εσύ κερατά γύφτε θα μου μαζεύεις τα σκουπίδια. Εσύ βουλγάρα σκύλα θα με ξεκαβλώνεις. Εσύ νέγρο χιμπατζή θα με διασκεδάζεις. Τώρα πια τέλειωσαν οι κομουνιστικές σας μαλακίες, τα εφάπαξ, οι αποζημιώσεις, τα θωρηκτά Ποτέμκιν, ο Σοστακόβιτς. Τώρα δουλεία και σκυλάδικο. Ζήτω το υγιές πασόκ, η Μάργκαρετ Θάτσερ, ο Καρατζαφέρης. Ζήτω η αμερικανική πρεσβεία. Οι γερμανοί που θα μας βάλουν σειρά. Ζήτω το Νάτο που θα φέρει δημοκρατία και φτηνό πετρέλαιο στα ρεζερβουάρ του πολιτισμού. Ο εβραίος νερουλάς που πάει να ξεδιψάσει τα ορφανά της Λιβύης. Ζήτω η Άννα, ο Αντρέας, οι στελεχάρες. Οι χαφιέδες με τα λεφτά του μπαμπά. Ζήτω οι γενίτσαροι, οι προϊστάμενοι, τα υποπόδια, οι διευθυντές, οι σύμβουλοι. Ζήτω οι μή κυβερνητικές της κυβέρνησης. Ζήτω ένδοξε ελληνικέ λαέ θυμωμένε αγανακτισμένε που αγανακτείς και θυμώνεις μετά τη δουλειά αφού υπηρετήσεις τη μισθωτή σου σκλαβιά.

Μερικές ευλογίες

Τα πράγματα που είναι ωραία και νόστιμα είναι τα χείλη το στήθος οι γλουτοί το αρσενικό και το θηλυκό φύλο.

Γράψτε με φυσικό τρόπο και χωρίς δισταγμό. Μην αφήσετε τίποτε πίσω σας ούτε πέντε στίχους ούτε μια αράδα.

Η σεξουαλική επιθυμία είναι απεριόριστη: θέλει όλα τα θηλυκά.

Προέλευση του Κόσμου, πάλι το θηλυκό!

Ο άνθρωπος αφήνει το θηλυκό και επιστρέφει στο θηλυκό.

Το μεγαλύτερο προνόμιο του ανθρώπου δεν είναι η σκέψη, αλλά η επιθυμία της ακατέργαστης σκέψης που δημιουργήθηκε από το όραμα του γυναικείου φύλου.

Αγάπησε με φυσικό τρόπο και χωρίς δισταγμό. Κράτησε απ’ το ζώο το ένστιχτο που δεν έχει φόνο κι απ’ τον άνθρωπο το ένστιχτο που δεν έχει υποταγή.

Η μόνη εξωτική χώρα είναι το θηλυκό. Μόνο και μόνο γι’ αυτό αξίζει να ταξιδέψεις.

Αυτό το, θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοϊδωμένους είναι η πιο ακαταμάχητη ποιητική προστυχιά.

Η μεγάλη απόσταση από τη φύση είναι η αιτία όλων των δεινών: τη θρησκεία, την ιδιωτική περιουσία, το γάμο και το βιασμό.

Ευτυχία σημαίνει πως υποστηρίζω χωρίς κανένα περιορισμό την τελική νίκη κατά των απαγορεύσεων και των προκαταλήψεων.

Το σώμα το εκλογικό

Είναι βλαμμένο είναι θολό
το σώμα το εκλογικό.
Σου λέω αγαπημένη μου
θα κάνω εμετό.
Σαούρα κάθεται.
Αυτός
ανύπαντρος είναι εντελώς
στον κυρίαρχο μπρός
κομάντο
ψώνιο
υπάλληλος
ναυαγός σε κάποιας το δοχείο νυκτός.
Και πάλι ρακοσυλλέκτης ή στα κτελ
οδηγός. Γιατρίνα ή μάλλον γιατρός
που’ χει ο σάτυρος στον τοίχο
εικονίτσα με φως
παναγίτσες αγίους
φράκταλ με ουρήθρες και πεπτικά.
Στο σαλονάκι Βαν Γκογκ.
Είναι λούμπεν αναπολεί
χούντα στιφάδο αχνιστό
μιας μαμάς. Θύμα
λέει έχει πέσει των αγορών.
Των δασών δεν εδιάβασε τα πριόνια.
Φτιάχνει νες πίνει μπύρες.
Κοτζάμ έθνος κουβαλά και μαρσάρει.
Φαν της σημαίας υγρός
στον καβάλο ριγεί
ξεθαρρεύει εξοδούχος στο sex.
Βουρκώνει ως παππούς που αγαπά το εγγόνι
σε σέ προστρέχει τέχνη της ποιήσεως
γράφει ομοιοκατάληκτα σκληρά
αλίμονο
η σάρκα
το σαρκίο
ζωή ζωούλα σπίτι αυτοκίνητο μαμά και μπαμπάς
λούσιμο χέσιμο και τα λοιπά.
Μπόσικος είναι εκθεσάς με μούσι
διδακτικός φιλελεύθερος μπαρόκ
απόψεις έχει για ξανθιές
συμβολιστής γυαλιστερός
τρανός αστός
όπλο του η Σία Κοσιώνη κι ο οργασμός.
Γυαλάκιας ανώνυμος
βιοδιασπόμενος
σφίγγει στο στήθος του να κοιμηθεί την εταιρία
την ιδιωτική του πρωτοβουλία
ταξικά βλοσυρός αφενός
οφθαλμολάγνος παρά θιν’ αλός.
Ω ναι!
Είναι βλαμμένο είναι θολό
το σώμα το εκλογικό.
Σου λέω αγαπημένη μου
θα κάνω εμετό.

Ζωύφια

Όπως καταλαβαίνει ένα ζωύφιο
το θάνατο. Το συντρίβω με τα
δάχτυλα και νιώθω ότι νιώθει
τη ζέστα. Νιώθω τα εντόσθιά του
να γεμίζουν του δέρματος τις
άπειρες αυλακιές. Λίγο στενάχωρα
νιώθω αλλά πάλι μετά ξεχνώ το
έγκλημα κι ανησυχώ για θέματα
πιο σοβαρά. Τη συντριβή μου
σκέφτομαι πια από κάποιον που
ενοχλώ ως ζωύφιο πλέον εγώ.

Sub specie aeternitatis

Σε ορεινό χωριό μάτι παίρνω κάτι καυσόξυλα στεγνά
κι αλβανίδα μαμά που σερβίρει καφέδες μετά απ’ το sex.
Μετά απ’ το sex με το χοντρό του χωριού και τα δέοντα
ωραία αλβανικά της βγαίνουν σαν καρφίτσες που
βαστούν μοδιστρούλες στα χείλη σφιχτά. Κάτι ομήρους
του άστεως σερβίρει συνοδεία παξιμαδιού και κάποιου
fm την ελαφράδα με μουσική χωνευτική. Με πλησιάζει
αυτή. Μπαγάσα μου λέει εσύ που γράφεις τρελά για
τα εγκόσμια και τα συζυγικά προς κατανάλωση άμεση
του άπληστου κοινού πάρε μου τις λεξούλες απ’ το
βαθύ μου λαρύγγι απ’ τις ρόγες μου απ’ του μουνιού μου
τα χείλη. Τα υγρά μου όλα λεξούλες διαλεκτικός υλισμός
παρακμή μόνο εγώ κι εσύ στο άπειρο σύμπαν
sub specie aeternitatis μου είπε
και μου’ δωσε ένα φιλί.

Το νόημα

Ξεχαστήκαμε και λαμπαδιάσαμε στην αγκαλιά της νύχτας.
Λόγου χάριν είμαστε κόπιες από γεγονότα που τα μάσησε
η μηχανή. Ξεχασμένοι στο πηγάδι της πλάνης. Ιδού ο ρυθμός
όπως τον θέλει ο Δημηρούλης κι ο χι ψι ασπριτζής της αυγούλας
απ’ τα έδρανα σχολής που βγάζει ανοιχτομάτες με βυζάκια
αχνιστά πάνω στης ποίησης τα γανωμένα ταψιά με γραμματάκια
πακτωμένα σε κορμιά όσων πήραν τρομάρα μεγάλη απ’ τη ζωή
μαγειρεύοντας λέξεις συνταγές να λαδώσει τ’ αντεράκι του
ο σκιαγμένος του μέλλοντος αναγνώστης που όλο ψάχνει
να βρει νόημα χαμένη ομορφιά στο θαμπό καθρέφτη
που τον λίχνισε και τα σκέλια που του πρόσφεραν για
λίγο τη θεϊκή απάτη δόλιων οργασμών.

Λύσεις υπάρχουν!

Λύσεις υπάρχουν για τους άστεγους
και τους μετανάστες που δεν έχουν κρεβατάκι
και προοπτική. Φολίδες ερπετού σα να οργιάζει
η καρδούλα συναίσθημα. Αυτόχειρ ιδανικός που
εντριφεί σε κουπόνια και προσφορές. Ο γλίτσας
που δακρύζει όταν ακούει απ’ το τρίτο τον
εθνικό ύμνο. Φασολάκια χλωρά καθώς εξαγγέλλει
η ερεβώδης σύζυγος και θανάτους η πρωινή ζώνη.
Αγάπη μου, θα πει, καθώς μεθυσμένος τη νύχτα
στροβιλίζεται σε ζεστό κρεβατάκι. Μετέωρος
ανάμεσα στο σκληρό πορνό της κυράς και τις
επιφυλλίδες του θανάτου.