Εσύ

Έχεις τόσο κοφτερή ομορφιά
που μου τρέχουν τα σάλια για σφαγή.
Πλοκάμια πανταχού πέρα ως πέρα
φαρμακερή που απλώνεις πετσέτα
και βρεγμένο μαγιό εσύ διωγμένη
στον Άδη του γιαλού με τη ρομφαία
την ομπρέλα σου και τις απόψεις
περί ηθικής. Εσύ αναμαλλιασμένη
και γυαλιστερή που σε παίρνουν με
τα μάτια αγρότες του θεσσαλικού και
άλλων κάμπων πρωταγωνίστρια
σ’ αυτά τα χυδαία φιλμ των ονειρώξεων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s