Χάδια

Είναι η ακολασία της επιθυμίας, να βιώσουμε το ουτοπικό πλήρες μέσω της γραφής, στον ακατέργαστο καμβά μιας αρχικής ιδέας, υπονομεύοντας δραματικά τη σολωμική προτροπή (πρώτα να συλλάβει ο νους κτλ) που όζει κατηχητικό κι ακαδημία. Κι αυτό το εν αρχή ην, είναι που καταργεί η ποίηση. Αυτό το θαμπό επινόημα που προϋποθέτει βιαστή και κοσμοκράτορα των όντων.

Αυτό το αλαζονικό λειρί της εξουσίας έρχεται να πετσοκόψει το αρματολίκι της ποίησης με την ευσπλαχνική σάλπιγγα του πυροτεχνουργού κάποιας θηλυκιάς ύπαρξης ή κάποιας πονεμένης πλαγγόνας.

Σπουδαία τα εργαστήρια δημιουργικής γραφής για να μεταστοιχειώσουν το δέος σε παροξυσμό και να εφεύρουν κάψα και λαγνεία ενεργοποιώντας το εκφραστικό ένστικτο ώστε να επιλέξει τον ποιητικό λόγο για να περιγράψει ευκρινέστατα τη διαφορά μεταξύ των υγρών του αιδοίου και του ιδρώτα του σβέρκου ενός εύζωνα.

Για να παρηγορήσεις την ύπαρξη πρέπει να δυναμιτίσεις τις βεβαιότητές της. Να παραπλεύσεις κοντά στις ξέστηθες μαγγανείες.

Αυτά τα γλυκάδια που ηγούνται λάθρα, στα ματάκια κάποιας που παράγει νόημα μιας αναφανδόν ποιητικής, είναι που απομυζούμε εμείς οι κρυπτολάγνοι για να παράγουμε Ανάσταση από οξειδωμένη λογική.

Το να σκαρώνεις αντιφάσεις για να φανερώσεις αυτό που υπάρχει πέρα απ’ το ποίημα θέλει δοκιμές αφ’ όρου ζωής στην έρημο της μοναξιάς. Θέλει να σ’ έχει χτυπήσει ρεύμα υψηλής τάσεως.

Αν επενδύουμε αενάως στο χάος με ποίηση κάνουμε αναγωγή της ύπαρξης στην αρχέτυπη γλώσσα της φύσης. Επιστρέφουμε εκεί όπου η πράξη ακυρώνει τη φιλοσοφία. Τη φιλοσοφία που δε ρισκάρει τίποτε. Που είναι σκέτη πλήξη   θανατολάγνων σκακιστών που ορέγονται Ταΰγετο για να βλαστήσουν τα κοκκαλάκια τους ολίγο διδακτισμό για τις μέλλουσες αυτοχειρίες.

Ισορροπία ίσον ακινησία ίσον κλωτσιά στ’ αχαμνά της διαλεκτικής. Κάθε εξουσία επινοεί αγκυλώσεις κυρίως λογισμικές για να καθηλώσει τις δυο ζωογόνες εκφράσεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Την ανυπακοή απέναντι στην Αρχή και τη σεξουαλικότητα που συγκλίνει στη δημιουργία μιας νέας Αρχής. Αυτή είναι και η φύτρα της επανάστασης που καταγωγικά έλκεται απ’ την αντίφαση ενός δυναμικού συστήματος εξέλιξης.

Η εργασία λειτουργεί ως ζουρλομανδίας των αναγκών μας αφού στην προσπάθειά της να τις πραγματοποιήσει τις ευνουχίζει ή τις μεταποιεί.

Η λυρική εκδοχή ενός κατακερματισμένου όλου αποτελεί μιαν ανίατη ανθρώπινη εκδοχή που προϋποθέτει γεμάτα στομάχια.

Ο αγεωγράφητος χώρος που ονομάζουμε Χάος είναι η τοπολογία κάθε μυθολογίας. Η μυθολογία τοποθετεί τα όντα σ’ έναν αδιάστατο χώρο ώστε ν’ αρχίζουν αυτά να εξουσιάζουν το γίγνεσθαι. Οι μυθολογίες και οι θρησκείες παρακάμπτουν τον ιστορικό χρόνο που μέσα απ’ τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις δημιουργεί επιστήμη, αφού η επιστήμη δεν κάνει τίποτε άλλο απ’ το να τακτοποιεί το χάος μέσα στο χωροχρονικό συνεχές με όρους νομοτέλειας και δράσης. Η μεταφυσική των μύθων και των θρησκειών είναι η ποίηση των μαζών, οι αρχέτυπες εκφράσεις του καρποφόρου έρωτα και του ανερμήνευτου θανάτου.

Αστραπές, σα να μετακινεί έπιπλα ο θεός στον πάνω όροφο της δημιουργίας.

Αφού, η λεπτότατη ειρωνεία δημιουργεί σπινθήρα για ποιητικό αποτέλεσμα, όπως εκείνο το αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις που άκουσα πάνω απ’ τον πεθαμένο μου πατέρα και με βούρκωσε αιωνίως.

2 σκέψεις σχετικά με το “Χάδια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s