Ο μέσος εκλογεύς

Όταν ο αρχηγός αποδεικνύεται φόλα
κι ο μέσος εκλογεύς με το χρυσό δόντι
-που τώρα χρηματίζει φτωχός-το ρίχνει
στην ηθογραφία και το τσίπουρο
αναπολώντας σήριαλ της μέσης ηλικίας
αφρόντιστος στην ανοιχτωσιά της επαρχίας
με τη συνήθεια να ζορίζει τις χαρές του
θρηνητικά, που όσο νάναι ξετυλίγονται
σε τραγωδίες και βουρκώματα και
σε σιγανή στενοχώρια, πατικωμένη
στης κυράς το σκληρό κέλυφος, που
βάρυνε απ’ τις τόσες βιοτικές ανάγκες
και την ανόρεχτη σπιτίσια συνουσία
στο βάραθρο του υπαρκτού νοικοκυριού.

Ένα μάθημα στην πολιτική οικονομία

Αγρύπνιες από σφαγμένα αηδόνια
μας ροκανίζουν τον ύπνο.
Συνεδριάσεις στα βάθη
κάθε παγωμένης καρδιάς.
Καρδιές ταραγμένες
και καρδιές πουλημένες
και μυαλά εμβρόντητα.
Και χείλη σφραγισμένα.
Σκεπάζω το κεφάλι με παλιές εφημερίδες.
Προφυλάσσω τα μάτια και τα μαλλιά
απ’ τους αεροψεκασμούς.
Απ’ την κόπωση και τις γρίπες.
Απ’ τις ιδέες του στομαχιού
κι απ’ τον ένδοξο κοινωνικό δαρβινισμό
των αγορών.
Τον ανθρώπινο πόνο
που ακούγεται σαν ηχώ σε πηγάδι.
Βλέπω τα χνάρια του ήλιου
και τον Μπεντελγκέζε κοιτώ.
Αφημένος στις ξεφτίλες του ρυθμού
της βιοπάλης που ντοπάρει το συναίσθημα.
Μια διαρκής διάσταση
ανάμεσα στη ζωή και τις ιδέες.
Και δεξιοτεχνία μπόλικη.
Ξεβρασμένη σε τσογλάνικα μυαλά
με γούστο και απόψεις.
Με οριοθέτηση της λαχτάρας και της ανάγκης.
Ξελαμπικάρουν λίγο
τις σκληρές συνθήκες της αγοράς
με το αυθόρμητο.
Το αυθόρμητο και το ανοργάνωτο
του κάθε συμπολίτη που θα υμνηθεί σωστά
και θα λιβανιστεί φιλότιμα.
Οι ιδέες πρέπει να παντρευτούν την πράξη.
Κι η πράξη τα ερωτύλα γραφτά.

Νεκρολογία Μήτσου Νταβά

[από την μονογραφία: ΑΝΔΡΩΝ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΝΕΚΡΟΛΟΓΙΑΙ]

O Μήτσος Νταβάς είχε σπουδάσει ηλεκτρολογικαί επιστήμαι στο Βερολίνο. Βέρυ τάμπλ τσόγλανος, από παιδίον εξέθρεπτε ιδίοις εξόδοις πνευματικά τέκνα με αποκορύφωμα το σύγγραμμα Ιδέες και τσόκαρα. Ο Μήτσος Νταβάς είχε ξεχαστεί στο φορμαλισμό μιας Αβησσυνίας. Μιας ερήμου πνευματικής όπου δεν υπήρχαν μπιτ θηλυκά παρά γερμαναράδες φιλόσοφοι και σπουδαία λουκάνικα. Αγαπούσε το Μπάχ και δεν έχανε την ευκαιρία να πιάνει φιλίες λέγοντας γνωμικά. Ρέκτης των ιδεών και χαοτικός αναλυτής του πολιτισμικού σοκ που υπέστη ο χωρικός που κατέβηκε για πρώτη φορά στα Κτελ Κηφισού περνώντας σε φάση εξάχνωσης της σεξουαλικής του υποτονίας. Αλλά και βαθύνους στις παλίμψηστες αυξομειώσεις συναισθήματος. Κλασικός διανοούμενος με πλούσιο μεταφραστικό έργο και δημόσιο λόγο. Αγιάτρευτα ελευθερομανής, ανατρεπτικός τόσο ώστε να παίρνει βραβεία από θειάδες ποιήτριες γκόμενες του Παλαμά και του Σικελιανού. Καθ’ όλην τη μεταπολιτευτική περίοδο, γνωστή και ως αρχή της χιλιετίας του ευνουχισμένου ακροατή, υπήρξε πνευματικός ταγός της ελληνομπαρόκ παροικίας της πλατείας Κολωνακίου, της Δεξαμενής αλλά και ακούραστος σύμβουλος του υπουργού πολιτισμικού οργασμού Νερουλάνου. Ο Μήτσος Νταβάς έλαβε μέρος στην εξέγερση του Μάη του 68 φτιάχνοντας φασουλάδα στα υπόγεια της Σορβόννης ταΐζοντας και καρδαμώνοντας τους εξεγερμένους φοιτητές. Λίγο πριν την επάρατο επταετία λειτούργησε αποστακτήρα σε στάνη κοντά στο Λιδορίκι. Τα τελευταία χρόνια έγραφε μυθιστορήματα και κριτικές στην εφημερίδα Τα Νέα. Χρημάτισε επίσης ισόβιος πρόεδρος του εκεβί. Πολυπράγμων και ακαταπόνητος, ο Μήτσος Νταβάς έχασε τη ζωή του από τροχαίο στο Καπανδρίτι όπου θα έδινε διάλεξη για τον ερωτισμό στα χρόνια της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Και το φιλί

Μπορούν πολλοί
να παρομοιώσουν
τα χάδια με ερπετά.
Και το φιλί
που βγάζει ζεστούλα απ’ τα έγκατα
με ρούφηγμα άγαρμπο
που δε συμβολίζει τίποτε
παρά υπονοεί διείσδυση
και χαρχάλισμα πάθους
και μιαν αξία χρήσης του κορμιού
πέρα από βιοτικές ανάγκες
πολιτικές αναταραχές
και φιλόπονες εκμυστηρεύσεις.

Ο σκοπός που δεν έχω

Επιδιώκω να φύγει από πάνω μου
κι αυτό το ποίημα.
Να βρεθώ ενώπιος με το κοινό.
Αυτό το χιλιοστό χάδι να δώσω.
Μετά από σβησίματα και προχειρότητες.
Να φύγει από πάνω μου το κακό.
Να κρυφτώ ξανά στην ασφάλεια
της ιδιωτικής μου αλήθειας.
Ζορίζοντας την κυριολεξία
να χωρέσει στα τέσσερα ντουβάρια.
Το σκοπό που δεν έχω
και τ’ αδιέξοδα που πάνε στράφι στην ποίηση.

Θεομηνίες

Όσες θεομηνίες μας βρήκαν
κι όσες φιληνάδες άξεστα μάς
χαράκωσαν τα χείλη και τις
παραφυάδες γλύκας και λυρισμού
έγιναν στατιστικές διαθέσιμες
στους κοπτήρες διαφημιστών
τάσεων στις μυθιστορίες
οργανωμένων οπαδών
της θεωρίας του χάους
που γράφουν σε μονοτονικό
ρίμες μονότονες με ηθικό
υπόβαθρο της ακεφιάς
τα υποκατάστατα και της
επινοημένης βροχούλας τον ήχο
στους πατρογονικούς τσίγκους.

Ωδή στη νεότητα

Υπάρχουν νέοι που δεν ασχολούνται με ταραχές.
Εργάζονται σε εκλεπτυσμένα κάτεργα.
Βάζουν πλυντήρια, κάνουν λάντζα.
Στήνουν φυτώρια ή περιποιούνται ηλικιωμένους
που τους έφτυσαν τα παιδιά τους.
Υπάρχουν νέοι που λειτουργούν
ως μηχανές ξεσκατίσματος. Νέες
που φυλάνε ορφανά μωρά
γωνιών
που αποδεκάτισε η καριέρα.
Υπάρχουν νέοι που σκοτώνονται με μηχανάκια
πηγαίνοντας πίτσα στον εωσφόρο
ή σε ανάπηρους πολίτες από καθιστική ζωή.
Νέοι που δεν ασχολούνται με την επανάσταση.
Αλλάζουν σεντόνια σε λουτροπόλεις.
Παθαίνουν εγκαύματα από ζεστό νερό
πλένοντας πιάτα σε εστιατόρια.
Νέοι νηφάλιοι και σοβαροί που επιστρέφουν στην εργασία τους
μετά το ρεπό.
Νέοι που θέλουν
μια τηλεόραση
ένα κινητό
ένα στρώμα να ξεραθούν.
Νέοι που έχουν κακοποιηθεί ως παιδιά
από σχολικές παρελάσεις, προσευχές, εκπαίδευση.
Νέοι που τους πηγαίνει αβασάνιστα το σύμπαν σε τεκνοποίηση.
Σε νέα αντίγραφα που δε θα μπορούν να αμυνθούν
στον κατασκευαστή τους.
Νέοι που θα εισβάλουν στα πιο εκλεπτυσμένα κάτεργα
και θα έχουν την ίδια ραγισμένη καρδιά
με τους πρώην νέους γονείς που ξεσκάτιζαν γέρους
έχασαν τα μάτια τους από φυτοφάρμακα
έπεσαν στο βόθρο ή στα καμίνια της Χαλυβουργικής.
Νέοι που θα νοιώθουν την ίδια εγκατάλειψη
σιχτιρίζοντας τους γέρους γονείς
που κάποτε υπήρξαν νέοι και σιχτίριζαν τους δικούς τους
γέρους γονείς που κάποτε υπήρξαν νέοι κι αυτοί.
Το Έτσι τα βρήκαμε διδάσκεται.
Είναι η παράδοση από γενιά σε γενιά.
Ήσυχα καθένας φορτώνεται το αδίκημα της αδιαφορίας.
Στη Μαλαισία στο Μεξικό στην Καλαμάτα στο Κονγκό οι νέοι
δεν ουρλιάζουν παρά δουλεύουν και
ζουν με γραφειοκρατική προσήλωση.
Ω ναι κάποιος πρέπει να κάνει τις σκατοδουλειές
αυτού του κόσμου. Όσο υπάρχουν λεφτά.
Με τα λεφτά μπορείς να βάλεις κάποιον να σου σκουπίζει τον κώλο.
Με τα λεφτά μπορείς να βρεις πολλούς νέους για τον πόλεμο
και το ντελίβερι.
Με τα λεφτά μπορείς να αγοράσεις λίγη ελευθερία.
Υπάρχουν νέοι που αγοράζουν λίγη ελευθερία με τα λεφτά.
Με το χαρτζιλίκι τους.
Υπάρχουν νέοι που δεν ασχολούνται με την εξέγερση.
Κάνουν μεροκάματα. Βάζουν σε τάξη τα βαζάκια με τα νεκρά έμβρυα.
Υπάρχουν νέοι που τους μακελεύει το πεπρωμένο.
Μα το πεπρωμένο φυγήν αδύνατο.
Την ώρα που ακουμπούν το μάγουλο στην κρύα εικόνα
δίνοντας φιλί σπαραχτικό
στη Δέσποινα του ελέους.