Ένα μάθημα στην πολιτική οικονομία

Αγρύπνιες από σφαγμένα αηδόνια
μας ροκανίζουν τον ύπνο.
Συνεδριάσεις στα βάθη
κάθε παγωμένης καρδιάς.
Καρδιές ταραγμένες
και καρδιές πουλημένες
και μυαλά εμβρόντητα.
Και χείλη σφραγισμένα.
Σκεπάζω το κεφάλι με παλιές εφημερίδες.
Προφυλάσσω τα μάτια και τα μαλλιά
απ’ τους αεροψεκασμούς.
Απ’ την κόπωση και τις γρίπες.
Απ’ τις ιδέες του στομαχιού
κι απ’ τον ένδοξο κοινωνικό δαρβινισμό
των αγορών.
Τον ανθρώπινο πόνο
που ακούγεται σαν ηχώ σε πηγάδι.
Βλέπω τα χνάρια του ήλιου
και τον Μπεντελγκέζε κοιτώ.
Αφημένος στις ξεφτίλες του ρυθμού
της βιοπάλης που ντοπάρει το συναίσθημα.
Μια διαρκής διάσταση
ανάμεσα στη ζωή και τις ιδέες.
Και δεξιοτεχνία μπόλικη.
Ξεβρασμένη σε τσογλάνικα μυαλά
με γούστο και απόψεις.
Με οριοθέτηση της λαχτάρας και της ανάγκης.
Ξελαμπικάρουν λίγο
τις σκληρές συνθήκες της αγοράς
με το αυθόρμητο.
Το αυθόρμητο και το ανοργάνωτο
του κάθε συμπολίτη που θα υμνηθεί σωστά
και θα λιβανιστεί φιλότιμα.
Οι ιδέες πρέπει να παντρευτούν την πράξη.
Κι η πράξη τα ερωτύλα γραφτά.