Με τις χίλιες ψυχές μας

Με τις χίλιες ψυχές μας σαλεύουμε
σαν από άγριο άσκοπο μεθύσι.
Αντικριστά με το βαλκανικό μας κορμάκι.
Ακούγοντας τα φρέσκα νέα και τις ανατροπές.
Κάθε, που αραιά και θλιμμένα
απλώνουμε το χέρι στους ζοφερούς ζητιάνους.
Βορά στις βροχούλες και τους ουμανισμούς.
Έμπλεοι θεωριών για το κοινωνικό κράτος
και τις ηδονές. Τα γιορταστικά τσίπουρα
που καθησυχάζουν τις ονειρώξεις μονοκοπανιά.
Και τα στυφά δημόσια πάθη.