Απόπειρα για το Χρόνο

Ο Χρόνος είναι η μονάδα μέτρησης φθοράς του χώρου.
Είναι η διαφθορά στο βάθος των συρταριών. Ο Χρόνος
είναι η άγνοια τού εαυτού του. Η αγωνία των ορισμών
από κάθε ευφυή και φυσιολογικό τύπο. Ο Χρόνος είναι
το ποδοπάτημα της ζωής που κατά 1/3 τη ρούφηξε
ο ύπνος και οι δύσκολες αποφάσεις. Είναι η καλλιγραφία
του πόνου πάνω στο κορμί. Η σφυρηλάτηση της οξύτητας
και της πολυπλοκότητας. Ο Χρόνος είναι όλο υποδιαιρέσεις
άχρηστες. Όλο σύγχυση συλλογισμών. Μια αρμαθιά
ασυνέχειας. Ο Χρόνος είναι συντροφευμένος από το
σύμπαν ολόκληρο. Είναι η ουσία της υλικότητας και
της γύμνιας. Η μεγαλοπρέπεια του γεωργού μπροστά
στη σπορά του. Ο Χρόνος είναι η τέλεια ολοκληρωτική
απομόνωση. Είναι η μπάσταρδη φιλοσοφική συνείδηση
του πολιτισμού. Ο Χρόνος είναι η κατσαρίδα με τα ζοφερά
μουστάκια. Μας υπενθυμίζει πως δεν υπάρχει μονάχα
ένας θάνατος κατά τη διάρκεια της ζωής. Πως η ζωή
έχει εκατό τσέπες κι εκατό βαθειά πηγάδια. Ο Χρόνος
βλαστίζει τα λάθη των παθόντων. Λουστράρει τα τέμπλα
κι αφήνει στα θηλασμένα χείλη μια προοπτική οργασμού.
Ο Χρόνος συνδράμει την τρέλα και της λογικής τη θαλερή
συντέλεια. Ο Χρόνος είναι η θυελλώδης αποτελμάτωση
τού σύμπαντος κόσμου. Ο Χρόνος τού χειρουργείου
μού επρόβαλε λύκους από αρχαία αραβουργήματα.
Ο Χρόνος ύπνος και ο Χρόνος μέθη. Ο ελεύθερος Χρόνος
και ο Χρόνος της αϋπνίας κι ο Χρόνος που ξοδεύουν
τα πλάσματα για να πουληθούν. Ο Χρόνος της ορθοστασίας
κι ο Χρόνος της απελπισίας κι ο νέος Χρόνος. Ο Χρόνος
που ξεδοντιάζει τις φάλαινες κι αφήνει το απόθεμα της
λείας του στ’ αφηνιασμένα σκέλια φρέσκιας παρθένας.
Ο Χρόνος δεν έχει αφαλό. Ο Χρόνος δεν έχει μνήμη.
Είναι ένα τραύλισμα του Άδη. Μια διαπόρθμευση της
ηδονής. Της ευκλείδειας ωραιότητας το χνούδιαμα.

Τα σύκα

Τόση είχα κάψα που σηκώθηκα
νύχτα με το φακό μου να πάω να
κόψω σύκα. Να βγάλω απ’ τη
σάρκα του τον καρπό, να γλιστρήσω
στον οισοφάγο μου αυτή τη δίχως
γυρισμό ευτυχία. Να ενδώσω στη
λαιμαργία και στην πανέμορφη
μοιραία γυναίκα του κήπου που
δεν κρατά μυστικά και κακολογεί
τον ήλιο και τους θνητούς και
μου βάζει λόγια γι’ αυτόν τον
ξεσχισμένο μάταιο κόσμο.