Τα σύκα

Τόση είχα κάψα που σηκώθηκα
νύχτα με το φακό μου να πάω να
κόψω σύκα. Να βγάλω απ’ τη
σάρκα του τον καρπό, να γλιστρήσω
στον οισοφάγο μου αυτή τη δίχως
γυρισμό ευτυχία. Να ενδώσω στη
λαιμαργία και στην πανέμορφη
μοιραία γυναίκα του κήπου που
δεν κρατά μυστικά και κακολογεί
τον ήλιο και τους θνητούς και
μου βάζει λόγια γι’ αυτόν τον
ξεσχισμένο μάταιο κόσμο.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Τα σύκα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s