Και πάλι

Όταν θα βγω στη σύνταξη
Όταν θα πάρω το αιώνιο ρεπό
Όταν θ’ αρχίσω να γαβγίζω
Όταν θα γίνω αρχιεπίσκοπος και νυχτοφύλακας
-σκοτεινός συνωμότης του οίστρου σου-
Όταν νεογέννητος θα βγω απ’ τη γκαστρωμένη μου μάνα
-μ’ ένα μάτσο ερυθρά αιμοσφαίρια κι αγριάδα-
Όταν θα ψοφολογήσω ακυρώνοντας ασφαλιστικά συμβόλαια
και βιβλιάρια λογαριασμών κι ερωτικά γράμματα
Όταν θα βγάλω το φίδι απ’ την τρύπα
Όταν θα σπάω πλάκα με τους εν Χριστώ αδερφούς
Όταν θα δουλεύω νύχτα στο γιαπί σου
Όταν τα ποιηματάκια μου θα τσαλαβουτάν στο ίδιο τους το αίμα
Όταν τρυφερά και σκληρά ως το τέλος του κόσμου θα σε σκέφτομαι
Όταν θα μαγαρίζω τον υδροφόρο σου ορίζοντα
-υγρά ερωτικά και χημείες του σεξ νικηφόρες
Όταν θα υποφέρω από χαρά και πανουργία
Όταν θα φοράω τα γυαλιά μου και θα σε κουτσομπολεύω
-στους εραστές σου-
Όταν θα κουτσοπίνουμε αγκαλιά
-τρώγοντας πέστροφα ψητή με μανιτάρια-
Όταν τους προλετάριους θα βλέπουμε ν’ ανοίγουν δρόμο
-νέους χάρτες φτιάχνοντας και νέους τόπους
και νέα τρυφερά κορμιά σκεπάζοντας-
Τότε θα είναι που θα θέλω να γράφω ποίηση ακαταπαύστως
Γυμνάζοντας τους μυς της καρδιάς
Κοιτώντας σέ πανέμορφο μαμούνι
Νιώθοντας αγαλλίαση στα δάχτυλα
Απ’ το τρεμούλιασμα των πέπλων σου
Απ’ τους γλυκούς χυμούς σου που σαλεύουν την αυγή, πάλι και πάλι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s