Σχισμές

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

koll

Κατέχω λίγο σάλιο σου
και το βάζω στο υπερπέραν των βιβλίων μου.
Μέχρι να γίνει μετείκασμα λυρικού πόνου
η μυρουδιά σου και η γεύση του λυγμού σου.
Και να το βρουν ανασκαφές. Στο αργόσυρτο φως
να το βγάλουν χεράκια λεπτά και εύθραυστα.
Κι όλης της φάρας μου να θαυμάσουν
το λογοτεχνικό χαμαλίκι που παραγέμισε
τη στιχουργία σχισμές ακρίτως.