Γράμματα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

grammata

Αυτός, ο αδιανόητα μυθικός μας λαβύρινθος
Με τα εκτροχιασμένα γράμματα μαθητριών
Τις ρίγες στην κόλλα που πνέουν τα λοίσθια
Λόγω ελλείψεως διάπραξης λαθών, εκεί
Στις παρυφές του σεξ που έρχεται
Χωρίς καμιά αισθητική, μη χρηστικό
Εφευρίσκοντας τον ήλιο που ξεχειλίζει
Απ’ τα συγκοινωνούντα κορμιά και
Τα στιχάκια που θα παραγεμίσουν με αναμνήσεις
Απηχώντας την ανικανοποίητη πρώτη απόπειρα
Να εισβάλουν δυο δυο στον παράδεισο
Τα πρωτόπλαστα καυλωμένα σαρκία