Μουσική δωματίου

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

moysiki

Επίμονες μακελάρισσες παλαιών
ποιημάτων, σας βλέπω τώρα να
ξεχνιέσται στις αναμνήσεις και
στη γαλήνη σκανδάλων που πέρασαν.
Στα καλώδια μέσα, στη μυρουδιά
του πλησίον, στις διορθώσεις που κάνω
πετσοκόβοντας τη χίμαιρα της δοτικής
τα ωραία χρώματα της δύσης και της αυγής
τώρα που δε γίνομαι πιστευτός και
συσσωρεύω έντρομες βραχνάδες
σκεπτόμενος τα λευκά βαπόρια
με τον μαύρο καπνό στα γαλανά νερά.
Ζωγραφίζοντας τοπία με τη γυμνούλα
μου καρδιά. Διασώζοντας σύννεφα
επιβλητικά, έτοιμα να ξεθυμάνουν
σπαραχτικές βροχούλες. Να σβήσουν
για λίγο τα ηλιοβασιλέματα απ’ τα
μάτια κοριτσιών που δε γνώρισα.