Να μάθεις

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

na ma

Να μάθεις το σκύλο να γαβγίζει και τον αυτόχειρα να δένει τη θηλιά.
Να σε τυφλώνει το υπερκόσμιο φως όταν της κατεβάζεις την κιλότα σε μιαν ανθόσπαρτη πελούζα.
Να θυσιάσεις τον έρωτά σου για ν’ ακούσεις το τραγούδι των σειρήνων.
Να στραγγίξεις τον πόθο που θα σε κάψει ευθύς και θα σε κάνει στάχτη.
Και να θυμάσαι πως κάθε γυναίκα είναι μια κοινή θνητή
που θα σε σταυρώσει
και πως δεν είσαι ο γιός του ήλιου
κι οι έρωτες δε σταματούν των άστρων τις περιστροφές.
Και το τέλος είναι εδώ και παντού.
Και τώρα και πάντα.