Οι άνθρωποι από ψηλά

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

ant

Οι άνθρωποι από ψηλά μοιάζουνε με μυρμήγκια.
Μεταφέρουν ψίχουλα στις φωλιές τους
και τις θυρίδες τους. Ποδοπατώντας συχνά
άλλα μυρμήγκια πιο μικρά και πιο αδέξια και
λιγότερο καπάτσα. Τρώνε κοιμούνται γαμούν.
Βυθισμένοι σε μιαν αέναη περιοδικότητα με άδοξο τέλος.
Κάνουν περιπολίες λαδώνουν κλειδαριές προσεύχονται
κάτω απ’ τη μαύρη μπότα της αβύσσου.
Στον ύπνο τους τη νύχτα ονειρεύονται.
Όσα δεν έζησαν κι όσα δεν πρόκειται να ζήσουν.
Ακούγοντας τον ήσυχο βόμβο του ψυγείου τους.
Ένα μοτέρ που κάθε τόσο διακόπτει το χάος.