Τα κορίτσια

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

kori

Τα κορίτσια
δεν έχουν τρόπους
αλλά φριχτές συνήθειες.
Εμπνέονται από κάτι
περίεργα γραπτά
σαν βουερά μελισσάκια.
Ματαιοπονούν
ιδρώνουν
δακρύζουν
κι έχουν στα σκέλια τους
το αντίδωρο της ζωής
και τη μεταλαβιά του θανάτου.
Έχουν τα δάχτυλά τους
για εραστή
όταν γυρνούν
απ’ τα κατηχητικά
αυτού του κόσμου
και ξαπλώνουν
στα κρεβατάκια τους
μισοντυμένα κι ορθάνοιχτα
για χίλια χρόνια
και χίλιες στιγμές
περιμένοντας
το αχειροποίητο θαύμα.