Έρωτες φτερωτοί

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

α1

Έρωτες φτερωτοί και πόθοι ξεφτουριασμένοι.
Αφήστε με να γευτώ το σκοτάδι της.
Το φεγγαράκι στο λημέρι του δράκου.
Τα νύχια της να με ξεκοιλιάσουν αφήστε.
Να ξεσπάσουν τα ζηλόφθονα σπλάχνα
να βγαίνει ατμός από την πόρτα του λουτρού
καθώς θα στάζω, εγώ, το ένδοξο ψοφίμι
στα πλακάκια.