Λίγος ήλιος

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

lig

Ο ήλιος της χαραυγής
κι ο ήλιος του δειλινού.
Ο καλοκαιριάτικος ήλιος
κι ο ήλιος μετά τη βροχή.
Ο χειμωνιάτικος ήλιος
κι ο εαρινός ήλιος. Ο ήλιος
στο άδειασμά του κι ο ήλιος
στις αιφνίδιες εκλείψεις του.
Ο ήλιος μέσα στο σπίτι μας
κι ο ήλιος πάνω στην απέραντη
επιφάνεια της ζωής. Ο ήλιος
στρατηγός πάνω απ’ τα σύννεφα.
Ο ήλιος ανάμεσα στα δέντρα
κι ανάμεσα στα γέλια και
τα βάσανα και τις ελπίδες.
Ο ήλιος ανησυχία κι ο ήλιος
τρόμος πάνω στα πρόσωπα.
Ο ήλιος που βασιλεύει
κι ο ήλιος που κατασπαράζει.
Ο ήλιος που κυβερνά
τα ζωντανά ρυάκια.
Κι η μυρουδιά απ’ τα χορτάρια
που τα καίει ο ήλιος.
Απ’ τ’ ανθισμένα χορτάρια
κι απ’ τα υγρά χορτάρια.
Κι ο ήλιος που τυφλώνει τα μάτια
και σκορπιέται στην άβυσσο.
Ο ήλιος που θα ρουφήξει τα πάντα.
Ο δεξιοτέχνης των λεπτεπίλεπτων
αποχρώσεων. Ο αληθινός θεός
που θα σβήσει απλόχερα σαν ανθάκι.
Ένας σάτυρος ήλιος, δαίμονας
στο αγρόκτημα της κυράς μου.