Eν κρυπτώ και παραβύστω

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

poiisis

Τι έρεβος στο ντεκολτέ της! και τι
οίστρος θανάτου στα ενδότερα.
Μόνος γαρ, να τη βυζάξω εδώ και τώρα.
Ψυχή τε και σώματι. Γονυπετής.
Ένα θηρίο ανελέητο. Τσίτσιδη αυτή
στα τρίστρατα. Φιλτάτη! τη φούστα
ανασηκώνοντας, άνω τελεία αθώα
τρύπα. Ένα πεδίο υπαινιγμών.
Τρόπων τινά η ποίησίς μου.
Ανάσκελη, εκμαυλίζοντας τις στύσεις.