Ενύπνιον

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

ενυπνιον

Τώρα ταξινομώ τις σιωπές σου.
Τον αγγελιοφόρο σου σπασμό.
Χάχανα σκοτεινά κάθε που
με δρασκελάς
σεσημασμένη εσύ των εντύπων.
Σε καταγράφω στα λεξικά μου εν ψυχρώ.
Το υγρότατο ύψιλον το λάγνο λάμδα.
Συνουσία φωνήεντη φόρα παρτίδα.
Ανοίγοντας πόρτες να σε διαβώ εν ριπή οργασμού.
Σ’ έναν μέλλοντα καιρό. Σ’ έναν μέγα Άδη
αναμνηστικό, για ηττημένους εξ’ επαφής.