Το παράνομο ποίημα

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Image2

Θα γράψω τώρα το παράνομο
ποίημα μου κάτω απ’ τη λάμπα
δίπλα απ’ τη βασιλική οδό μιας
ερωμένης και δίπλα απ’ το σατανά
που λατρεύω. Θα το γράψω και θα
χαθώ από προσώπου γης.
Θα τρυπώσω σε νεκροταφείο
του Έβρου και σε κρυφό σχολειό
του Αφγανιστάν. Θα βοηθήσω
τους ταλιμπάν να φυτέψουν
οφθαλμούς κοινών θνητών
στην έρημο. Θα φορέσω εκείνες
τις φοβερές κελεμπίες που
κατευνάζουν τη στύση εδώ
και τρείς χιλιάδες χρόνια. Θα
περιμένω να ξαναχτιστούν οι
δίδυμοι πύργοι για να τους
γκρεμίσω ξανά. Θα περιμένω εκεί
στον άλλο κόσμο τη σειρά μου.
Ένα αθώο παιδί που παίζει
πεσσούς με το χρόνο. Ένας διάβολος
που παίζει ζάρια με το θεό
τις ματαιότητες. Πάνω στης νυφούλας
μεταφυσικής τη μυθική παστάδα.