Tο τελευταίο ποίημα

to te

Είναι μεγάλο πράγμα
να σου συμβεί αυτό που γράφεις
και να πάθεις ένα γερό στραπάτσο
σ’ αυτό το ευκλείδειο σύμπαν
που δε μένει τίποτε όρθιο
ούτε καν η θάλασσα, ούτε αυτά
τα ερεβώδη διαστελλόμενα κορμάκια
με τις κρυφές λυσίλυπες αντένες ηδονής.
Με τα σπαραξικάρδια στιχάκια
που αμήχανα αθροίζουν τις ροές
συλλαβιστά, ψυχοπονιάρικα
δια παντός εξοικειώνοντας
τη σάρκα με το χώμα.
Στις εσχατιές του φάσματος
εκβάλλοντας το τελευταίο ποίημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s