Της Ανοίξεως

thw

Την ξάπλωσα στον αγρό, στα λουλούδια
Στο υπερπέραν της νοθείας των ονείρων
Τη γύμνια της κατάσαρκα φορούσε
Το περιφραστικό σουτιέν ως πανοπλία
Σφάδαζε ανακούρκουδη, χτυπιόταν
Μηροί, λευκά φτερά που ανοιγοκλείνουν
Δείχνοντας κάθε τόσο αυτό που κρύβουν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s