Της Ανοίξεως

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

thw

Την ξάπλωσα στον αγρό, στα λουλούδια
Στο υπερπέραν της νοθείας των ονείρων
Τη γύμνια της κατάσαρκα φορούσε
Το περιφραστικό σουτιέν ως πανοπλία
Σφάδαζε ανακούρκουδη, χτυπιόταν
Μηροί, λευκά φτερά που ανοιγοκλείνουν
Δείχνοντας κάθε τόσο αυτό που κρύβουν