Οδηγός απολαύσεων

a2

Απορροφηθείτε εις την εργασία σας, την υγρασία σας, τη φυλακή σας.

Σώσον Κύριε τας γραφάς εκάστου και τες ιδιοτροπίες.

Είμεθα σάρκα και είμεθα και πέτσα βασιλεύουσα.

Κρατηθείτε μακριά απ’ το μικροαστισμό. Πειραματιστείτε εξ αρχής με το μοντάζ.

Χάριν γούστου να πάγετε εις τον άλλο κόσμο.

Οι Κολόμβοι είναι οι πλημμυρίδες και οι θόρυβοι σε όλες τις πεδιάδες της αβύσσου.

Τεκνοποιείτε άφοβα, βοηθά στην πρωτοτυπία.

Αγγελικά τάγματα και άμβωνες είναι εις τον σάκο των όρχεων.

Ενός λεπτού σιγή για τον αναγνώστη σας δε βλάπτει.

Ρουφήξτε έως ανακοπής την παλλακίδα του Κοσμήτορος πόνου.

Τους αναχθέντες στο μηδέν κάντε τους είδωλα στην αστρική αποικία.

Σώας τας φρένας σημαίνει υπερφίαλος στη Νεκρά θάλασσα.

Τας λεωφόρους μη βαδίζειν αλλά τας συνουσίας.

Εγίνετε δαιμονισμένοι όσο πρέπει για να πείτε την ιστορία σωστά.

Η φαντασία βλάπτει σοβαρά τη λαγνεία.

Λαγνευτείτε ακαταπαύστως χωρίς κατηχητικό.

Μην διαλαλείτε τη φύση και τα διαστελλόμενα ερέβη της.

Να ασκείτε την γλώσσα ως όφιδες.

Υποκλιθείτε στα χαλυβουργία των ιεροδούλων σπασμών.

Είναι χάσιμον χρόνου η μόρφωσις.

Ο διάβολος ζυμώνει με τον κώλο του το ψωμάκι του θεού.

Όπου να’ ναι γδυθείτε.

Αλατίστε το αιδοίο σας και χορτάστε με το φαγάκι του συλφίδες αχόρταγες.

Γράψτε, απορφανιστείτε από πραξικοπήματα.

Οψόμεθα, και οψόμεθα διηνεκώς.

Μουνάκια σημεία των καιρών.

Να αποφεύγετε τα λερναία πλήθη και τους κυματισμούς προβάτων εις τας γραφάς.

Να ασκείται την τέχνη καλογέρων εν στύσει.

Δεν ασχημονούσαν οι χωριάτες που είχαν για Μούσα μια κατσίκα.

Να γαμείτε βήμα βήμα τον απαισιόδοξο μέσα σας.

Η πιο στυγνή μεθοδολογία είναι ο αυνανισμός.

Προφορικές πάντα διαπομπεύσεις να εκάμνετε εις του πρυμναίους.

Άρβυλα στρατιωτών σαν κρίνα δίπλα σε συλημένα πουταναριά.

Τον οβολόν σας προσφέρετε για λίγην αγκαλιά.

Να λατρεύεται τα σύννεφα και κάθε άπιαστη ομορφιά που σας ζωογονεί.

Διαδηλώστε κάτω απ’ το κείμενο κορμί μου λεξούλες αλκαλικές.

Προαχθείτε από καλλιτέχνες σε πυροτεχνουργούς.

Τι ωραίο τρίγωνο το αιδοίο σου! γεωμετρία χθόνια.

Εξασκηθείτε, όπως ο Κρόνος στον πόλεμο συνέλεγε δορυφόρους.

Η κλειτορίς της ελληνικής σημαίας είναι ο σταυρός.

Δεν βλάπτει η εξουσία όταν την ψελλίζουν τα πορφυρά μουνόχειλα στον αγαθό φαλλό.

Μη σκάπτετε τις καρδούλες σας αλλά τις υγρές ύλες.

Καρδαμώστε με ήλιο παρεκτροπικοί γλουτοί.

Ο Καστοριάδης έχεζε εσχατολογικά κύριε Κράτος και μαντάμ Ακαδημία.

Κάθε φιλόσοφος κι ένας απονευρωμένος χειρομαλάκτης της ύπαρξης.

Να κρατάτε μούτρα στον κώλο που σας γυρίζει τον κώλο του.

Πρέπει να σου αφιερωθώ βυζί.

Οι μπήχτες δεν μπορούν να καταλάβουν την τραγωδία ενός λουλουδιού που μαραίνεται.

Θέλω να σε σοδομίσω θρίαμβε ήλιε όπως κι εσύ.

Μη γίνεστε ψυχολόγοι σφάχτες νυμφιδίων.

Ελάσσονες και μείζονες νοικοκυραίοι των γραφών χαμουρευτείτε.

Στα ξενέρωτα όνειρα να μπήγετε ένα σκιάχτρο.

Η τεχνολογία είναι τα κεραυνοβόλα γηρατειά του Αδάμ και της Εύας.

Ο φόβος λογοκρίνει τις αυθόρμητες πράξεις.

Η φιλανθρωπία είναι η πιο ακραία επίδειξη κυνισμού.

Κρύψου στο βρακί της τώρα διάβολε των Ησυχαστών.

Χαοτική δυναμική

Pop-Art...-653x870

Σαν αρχίσει πλήρως η επέλαση κι η εφαρμογή της θεωρίας θα δεις το καινούργιο γλυκό ποιητικό στυλ της εξουσίας να αναβλύζει. Θα μπορεί καθένας μας να βρει στο ρακοσυλλέκτη ένα κομμάτι τού εαυτού του, εκείνο το απωθημένο τεμάχιο που πατικώθηκε απ’ τον πρωτοφανή κόσμο των καπιταλιστών και ωρίμασε πλάι στους παλιούς γοητευτικούς φεουδάρχες που τροφοδότησαν τη βουκολική θεματολογία και τον αστικό νατουραλισμό. Θα ξαναβρούμε τα ίχνη της πρωτόγονης διαλεκτικής ανάμεσα στα σύμβολα και το υλικό τους βάρους. Μέσα στο ταραγμένο και δίχως επίγνωση πλήθος-που πιάνεται κάθε φορά απ’ τα μαλλιά των κοινωνικά πνιγμένων-μάζες απωθημένες έξω απ’ τα τείχη της πόλης, κάτω απ’ το βλέμμα της αστυνομίας θα πίνουν το κρασί του διαβόλου. Αποχαυνωμένοι και με τόνο καρτερικό θα υπομένουν τα καμώματα του διαβόλου που μεταμορφώνεται σε παρθένο Μαρία ή μαυριτανό στρατηγό, αναδιφητή των γεγονότων και σχεδιαστή των εντάσεων που του επιτρέπουν να διοικεί με τις παλάμες του τα ερείπια ενός κόσμου που βγάζει το τελευταίο του ξύγκι για να θρέψει τα παιδιά των αστών και τα σαγηνευτικά σκυλιά τους.

Διαλεκτικός υλισμός

dial

Εξόχως ηδονικά και άφθονα λογάκια
ατάκτως ειρημένα σκωπτικά
η βία είναι η μαμή της ιστορίας
μάνα μανούλα μαμά
ιστορικές ομιλίες που μένουν
στα χαρτιά στα βιβλία στα κορμιά
χάη γραπτά υπερπέραντα
ο καλπασμός των αγίων
οι σωτήρες τροχάδην
οι εφεδρείες στους βάλτους
ο ελληνικός στρατός προς την Άγκυρα
τροχόσπιτα με πουτάνες πολιορκητές
Καππαδόκες Ιγνάτιοι ευνούχοι
της Εκάτης οι εγγόνες
για να θυμούνται οι παλιοί του μέλλοντος
την εποχή των τεράτων
την εποχή των δολοφόνων
το δείγμα δωρεάν του πόνου και τα
καμένα σπίτια στο λόφο που σουρουπώνει
μα ο γάμος φτωχός και τα νταούλια λίγα
ένας ύμνος ορφικός
ένας Ροβινσώνας της Πίνδου
ένας κανίβαλος
παιχνίδια κοριτσιών στ’ ακρογιάλι
σγουρόμαλλα αρνιά
κοπάδια στη βοσκή με το χιόνι
και τα μαύρα κοτσύφια
πλαστά λεφτά
νεκροταφεία
κατοικίες στρατηγών
δαμάλια που ξεψυχούν
σφαγεία της αγάπης και του έρωτα
απ’ τα τσιγκέλια η γύμνια
πάρτι μουσική πολύφωτα γαμήσια
ω! θα με κάνεις σαν τα μούτρα σου
μνήμη μοιχαλίδα

Λάμια

πικασο

Είχε τον τρόπο της. Ένα μαγικό κουτί που έκρυβε ζαρκάδια, πουλιά και εραστές. Γυναίκα από γλυκό θυμό κι από ελάτια της Πεντέλης. Αθηναία καλλονή. Στρατευμένη στην εξουσία του έρωτα. Αφοσιωμένη στην αποχαύνωση των βασιλιάδων. Ερωμένη του Δημητρίου του πολιορκητή. Με τα ηγεμονικά δώρα του ίδρυσε στη Σικυώνα την Ποικίλη στοά. Την πρώτη στον κόσμο πινακοθήκη. Σ’ ένα συμπόσιο ο Δημήτριος της χάρισε αρώματα ακριβά που δεν της άρεσαν. Χολωμένος φώναξε να του φέρουν ένα βάζο για μυρουδικά και μέσα εκεί αυνανίστηκε. Με το δάχτυλο της έδωσε τότε να μυρίσει το σπέρμα. Η Λάμια είπε πως αυτό είναι σαπρότατον πάντων. Ναι! Λάμια της απάντησε ο πολιορκητής αλλά μάρτυρές μου οι θεοί, μάθε πως είναι από πούτσο βασιλικό. Κάποτε μήνυσε έναν πελάτη της που την ονειρεύτηκε γυμνή και εκσπερμάτωσε, ζητώντας την αμοιβή της. Ο δικαστής της έδωσε για αποζημίωση τη σκιά μιας δραχμής, θεωρώντας ότι η σκιά αντιστοιχεί στο όνειρο.  Ήτο φιλότεχνη και πνευματώδης. Οι Αθηναίοι ίδρυσαν γι’ αυτήν ναό και την τιμούσαν σαν Αφροδίτη.

Απ’ το ανέκδοτο βιβλίο:

Το εξαίσιο πουταναριό

Ή

εταίρων κατάλογος