Των Απόκρεω

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

apokries

Θα εφεύρουμε κάτι για να σπάσουμε πλάκα
ή να σπάσουμε τα μούτρα μας. Θα εφεύρουμε
ένα χάσμα και θα το ταΐζουμε λέξεις, θα
εφεύρουμε μονοπάτια την Άνοιξη εκδρομές
αγκαλιές χειράμια στο χώμα για ξάπλες.
Όμορφα πρωινά πνέοντας τα λοίσθια της
αγάπης κάτω απ’ τη σκιά της Ακροπόλεως
και κάτω απ’ τα σκέλια μιας μαντόνας.
Μόνοι μας ή με παρέα σε φοβερές ομίχλες
σε μιαν ηλιόλουστη παραλιακή λεωφόρο
με νεράιδες και βοσκοπούλες και αρχαίους
τύπους που έγραψαν φιλοσοφίες με την οκά.
Με τα παιδιά μας και τις γυναίκες μας
και τις εξάψεις μας. Μαζεύοντας λουλούδια
παίζοντας μπάλα. Μαζεύοντας ρίγανη και
τσάι σε όρη, λόφους και γκρεμούς. Ψάχνοντας
κάτω απ’ τα λιθάρια, μαζεύοντας το ρετσίνι
απ’ τα αιδοία των δέντρων. Ρίχνοντας
χαρταετούς σε ακρογιάλια και αμμουδιές.
Θα εφεύρουμε πάλι τις πόλεις θα γυρίσουμε
το διακόπτη στο μηδέν. Θα τραβήξουμε
τα φύλλα συκής απ’ την εκπαίδευση.
Θα ξαναγίνουμε μισθωτοί της ζωής.
Θα παλιώσουμε δίπλα στη λάμπα μιας νύχτας
και δίπλα στο φαγάκι ενός χειμώνα.
Τα χίλια βάσανα θα τα κάνουμε χίλιες χαρές.