Αυτό

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

auto

Το αστείο είναι πως το πάθος μας μπορεί να καταπνίξει τον άλλον. Κι ο άλλος να πάθει μέγα ταράκουλο και να γίνει από εραστής προσωπείο εραστή. Ή να υποδύεται το ρόλο που τού υπαγορεύει το πάθος μας. Αφού πότε τον βλέπουμε ως αντικείμενο και πότε ως υποκείμενο. Και το βλέμμα μας απέναντί του παλινδρομεί ανάμεσα στην τυραννία και την προσφορά. Το πάθος είναι μια καθαρά ηρωική αξία. Αφού, πάθος σημαίνει πως μπορώ να θυσιάσω την ύπαρξή μου για να αποκαταστήσω την αλήθεια της ύπαρξης του άλλου. Το πάθος εξ ορισμού είναι σε κοινή θέα. Όποιος κρύβει το πάθος του πίσω από μια μάσκα στην πραγματικότητα το νοθεύει. Αφού αυτό έχει νόημα μόνο αν είναι φανερό και αχαλίνωτο. Αν δεν αφήσεις το πάθος να δράσει τότε θα θολώσεις. Δεν θα είσαι το καθαρό νεράκι μιας πηγής αλλά το λασπόνερο ενός βάλτου. Θα είσαι αυτός που θα περιορίσει την όρασή του για να μη φαίνεται. Αυτός που κρύβει το πάθος του πιάνεται στο δόκανο ενός εκβιασμού. Αν θα υπάρχει ως Άγιος ή ως τέρας. Καταδικασμένος όμως κατά βάθος, να αγωνιά κάθε στιγμή για το πώς θα διαφυλάξει το ηθικό όφελος της στωικότητάς του. Αφού με τη γλώσσα θα προσπαθεί να κρύψει αυτό που κραυγάζει το σώμα. Ένα σώμα που ξεροψήνεται και το εκπροσωπεί μια γλώσσα ψυχρή. Κι έτσι το πάθος θα καταντά ένα καρκίνωμα και θα ξεπέφτει στο φθόνο και στη γελοιότητα. Στα υποκατάστατα έρωτος και στα υποκατάστατα ζωής. Εκεί που κάθε κοινωνία ταξινομεί τους ανθρώπους σύμφωνα με τα λάθη τους. Και το να δείχνεις το πάθος σου είναι μέγα λάθος που σε καθιστά αυτοστιγμεί ύποπτο και δακτυλοδεικτούμενο στα μάτια όσων εκπαιδεύονται με όρους υποτέλειας και εξευτελιστικού παραδειγματισμού.