Παγκόσμια ημέρα ποίησης ή τα κομμένα κεφάλια

κομμενα

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό, μια φοβερή
Άνοιξη έχασα τη θεία δύναμη τη
ζωοδότρα που μ’ αυτήν έπλαθα
κόσμους ολόγυρά μου. Τώρα κάνω
βόλτες γύρω απ’ το βάλτο. Κοιτάζω
τα κομμένα κεφάλια στις πιατέλες.
Στα σακιά. Ο ποιητής συσπειρώνει
τα κομμένα κεφάλια. Απαγγέλει
γαμιστερά, Όμηρο και Σαίξπηρ
περιστοιχισμένος από σαλάτες
και ψωμάκια και γαστρικά υγρά.
Κρέας φασκιωμένο με κρέας.
Κεφάλια μέσα σε στομάχια.
Εθνεγερσία. Των εκκενώσεων
ο πάταγος. Πιο δίπλα ο πακιστανός,
οι μαύρες πουτάνες ο Σαμουήλ
στο Κούγκι. Αξίες άφθαρτες. Ποιητικός
ρεαλισμός των άπληστων τραπεζωμάτων.
Ο λαός οργιάζει. Ο λαός οργίζεται.
Κρατά μπαλτάδες και γαρούφαλλα.
Κρατά τα κομμένα κεφάλια. Ο ποιητής
απαγγέλει. Ο γραφειοκράτης υπογράφει.
Ο λαός ανοίγει με τα νύχια την κοιλιά του.
Τραβάει τα εντόσθια και τα τυλίγει στο
λαιμό του. Ο λαός γιορτάζει χωρίς έλεος
την τρέλα του. Το έθνος απαγγέλει
ποιήματα. Οι ουρανοί αγάλλονται.

Ήρωες

Super-Heroes-boneface-11

Την τελευταία στιγμή συμβαίνει κάτι και
ο ήρωας σώζεται. Ανοίγει ένα συρτάρι ή μια
πόρτα στο κενό. Ανοίγει την καρδιά του
ή ένα αλεξίπτωτο. Οι ήρωες είναι παλληκάρια
που ροβολάνε πλαγιές. Είναι κατσίκια σε
κατσάβραχα. Έχουν περίστροφο και μεγάλα
αρχίδια. Οι ήρωες είναι συνήθως ευάλωτοι
στα χάδια και στα σπουδαία λόγια. Έχουν
τρυφερή καρδιά και τρυφερή ματιά. Συνήθως
ορμάνε πρώτοι στις μάχες. Κατασπαράσσουν
τον αντίπαλο. Οι ήρωες παίζουν κομπάρσοι
σε διαφημίσεις. Υποτάσσονται γλυκά
συμπληρώνουν αιτήσεις. Οι ήρωες πότε
γίνονται δαιμονισμένοι και πότε παραμυθάδες.
Γράφουμε ποιήματα για τους ήρωες. Τους
μνημονεύουμε και τους αγαπούμε. Τους
κορνιζάρουμε και τους ερωτευόμαστε.
Οι ήρωες γεννιούνται ήρωες. Και πεθαίνουν
ήρωες. Και γίνονται ήρωες. Γεννιούνται
την ώρα της συνουσίας και πεθαίνουν
σε βάλτους με ανθρώπινο κρέας. Στοιβάζονται
με άλλους ήρωες σε μιαν αίθουσα αναμονής
των ηρώων για τον άλλο Κόσμο. Χαράσσουν
με τα νύχια, τους τοίχους του παραδείσου και
τους τοίχους του Kάτω Kόσμου. Οι ήρωες
χτίζουν το άδυτό τους στον τρομερό λαβύρινθο
της σφαγής. Μπαίνουν στα βιβλία, διαπρύσιοι.
Και πότε πότε κάτι δαιμόνιοι τύποι τους αποδομούν.
Ποζάροντας δίπλα τους. Διεκδικώντας κι αυτοί
ολίγον ηρωισμό στα μάτια όσων δεν ζουν δίχως
ήρωες και δίχως αντιήρωες κι άλλες προβλέψεις
διαβλέψεις επιβλέψεις μέλλοντος ηρωικού και
σπουδαίου που περιμένει ραχιτικούς λογοτέχνες
να το κάνουν να σπαρταρά και να πάλλεται και να
συγκινεί ζεστό ζεστό τους συγγενείς των σφαγμένων.