Ιδίως τη νύχτα

idios

Θα παρουσιάσω το έργο μου στο κοινό
θα πάρω παρουσίες υπογραφές υποσχέσεις.
Νύχτα αμυδρή. Φεγγαράκια, τόσα όσο. Φύση
τυφλή κι ουρανός που μας πλάκωσε.
Ο ελεγκτής φόβος να παίρνει τα πάνω του.
Κι εμείς μόνοι με την κοφτερή μας διάνοια
να κόβουμε φέτες την τέχνη. Λιμασμένα όντα
όλο γλύκα μέλια καημούς. Να ταΐζω σκυλιά
και ζητιάνους να χτίζω μέθοδο μελόδραμα
και φρέσκο λόγο ποιητικό κυρίως για να
συγκινήσω μπούτια όπως πάντα γούσταρα
κάτι ζόρικες υπάρξεις να μου κάνουν κριτική
με σπασμό. Να μου κάνουν την τιμή.
Να με πιάνουν στο στόμα τους ιδίως τη νύχτα.

Λεωφόροι και μονοπάτια

dromoi

Όταν θα πάρεις το δρόμο της λεωφόρου
που οδηγεί στα σοβαρά πράγματα
θα χάσεις το μονοπάτι που οδηγεί στη χαρά της ζωής.
Και θα γίνεις στο τέλος του δρόμου
ο Ορφέας που ψάχνει τη γυναίκα του στους πεθαμένους.
Και θα γίνεις το κλαψούρισμα ενός άγρια δαρμένου σκύλου
που δεν μπορεί να δραπετεύσει πλέον
απ’ τις απάνθρωπες αυγές.

Εκδρομή στο δάσος

εκδρομη

Θα διασχίσω το ποτάμι, θ’ αγοράσω
μιαν εφημερίδα, θα διαβάσω λέξεις στην
άκρη του νερού και θα καθρεφτιστώ. Και
θα ’θελα να είσαι σαν τα πλάσματα που
δεν πεθαίνουν και δεν γερνούν και δεν
χάνονται μέσα στη νύχτα. Θα ’θελα να
είσαι η αναρχία των μαζών και η προέκταση
του πούτσου μου. Με τα δάχτυλα θα ’θελα
ν’ αναποδογυρίσεις τη μνήμη σαν τσέπη.
Να χυθούν από μέσα της τα χρόνια σαν
κέρματα που τα ρίχνεις σ’ ένα βάραθρο.
Και θα ’θελα να με λιώσεις, μάγισσα
ανακουφίστρια τόσων και τόσων παλαβών
που αντί να κοιτούν τη δουλειά τους όλο
σπέρνουν ποιήματα κι όλο διαολίζουν το
μοντέρνο μας κόσμο.

Εγκληματίας πολέμου

tzioko

Η πιο οξύμωρη μαλακία είναι η έκφραση εγκληματίας πολέμου. Αφού εγκληματίας πολέμου είναι πάντα αυτός που χάνει τον πόλεμο και τον πόλεμο τον χάνουν μονίμως οι σκοτωμένοι. Αυτοί οι ήρωες που θυσιάζονται ομαδηδόν στα πεδία των μαχών και περνιούνται στα σχολικά βιβλία και στα εθνικιστικά κόμικς. Αυτοί οι ήρωες του κάθε λαού που είναι οι σφαγείς του διπλανού λαού και πάει λέγοντας. Αυτά τα ανθρώπινα πετσιά που πρωταγωνιστούν στις διαμάχες των ιστορικών που γράφουν την ιστορία, με χορηγούς ιδρύματα που βγάζουν λεφτά απ’ τον πόλεμο και τον εθνικισμό και τους πατριωτισμούς. Ο εγκληματίας πολέμου έρχεται να μετριάσει τις συλλογικές τύψεις. Έρχεται ως μαύρο πρόβατο του ιστορικού γίγνεσθαι να δώσει άλλοθι στις αιτίες που προκαλούν τον πόλεμο. Έρχεται ως κατάπτυστο ον, ως όνειδος του πολιτισμού να επικυρώσει τις επιλογές των νικητών. Δηλαδή αυτών που κερδίζουν απ’ τον πόλεμο χωρίς να κινδυνεύουν να αφανιστούν απ’ αυτόν. Ο εγκληματίας πολέμου είναι μια επινόηση του δικανικού συστήματος μιας κοινωνίας των εθνών καβαλημένης και υποταγμένης μονάχα σε ένα έθνος και σε μια πατρίδα. Το έθνος και την πατρίδα του κέρδους. Το κέρδος που βρίσκεται πίσω απ’ τον μειλίχιο δημοκράτη και προχωρά τις κοινωνίες και τους ανταγωνισμούς είναι τα κομμένα κεφάλια στα σακιά του φασίστα μακελάρη. Ο δημοκράτης και ο φασίστας είναι το συμπλήρωμα του ίδιου συνόλου διαιώνισης της κυριαρχίας. Είναι ο συμπληρωματικός μηχανισμός του Κυρίου που κινεί τα νήματα. Του Κυρίου που εισήγαγε στα εκπαιδευτικά ιδρύματα τον όρο dead line και του Κυρίου που με το κατσαβίδι του μεταποιεί τα μυαλά των ανθρώπων και μ’ ένα μοντέρνο μεσσιανισμό έχει τοποθετήσει την αγορά στο κέντρο κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας. Κάποιοι χρειάζονται τον φασισμό για να τον κατατροπώσουν και πάλι. Για να εμφανιστούν ως σωτήρες στα μάτια του λαού. Για να πάρουν πάλι τις θέσεις που έχασαν και να δώσουν αναπηρική σύνταξη σε όσους έχασαν τα μάτια τους τα πόδια τους τη ζωή τους πολεμώντας το φασισμό που έχτισαν οι δημοκράτες σοφοί και οι δημοκράτες τεχνοκράτες πόντο πόντο, για να έχουν μέλλον οι δημοκρατικές αγορές και οι δημοκρατικές πουστιές στα χρηματιστήρια της ανθρώπινης σάρκας. Για να έχουν μέλλον τα εργοστάσια όπλων και οι νόμιμες αγοραπωλησίες εργατικής δύναμης. Για να μπορούν να διαχειριστούν την ανθρώπινη ευτυχία και να βγάλουν λεφτά απ’ την ανθρώπινη δυστυχία. Για να μπορούν να τη βγάζουν καθαρή με ελεημοσύνες και συσσίτια και να στολίζουν τις βιτρίνες τους πλούτο παραγόμενο σε υπόγειες αποικίες της Κίνας του Μπαγκλαντές και της πλατείας Βάθης.

Προς την νίκη

nude-legs

Σ’ ακούω να κελαρύζεις απ’ το δώμα σου εαυτέ
και να μπήγεις τα νύχια σου σε τόσα βιβλία
και να λογοκρίνεσαι και να λογοτεχνείς μαινόμενος.
Σ’ ακούω να ετοιμάζεις αλληγορικές ανταρσίες
και να ποθείς, σα γύφτος ωραίος περιπλανώμενος.
Και να ποθείς τον μαχητικό αφρό των σκελιών της.
Ω εαυτέ ψευδώνυμε, όλα κλεμμένα είναι απ’ το μέλλον.

Τα κορίτσια του ντουνιά

koritsia

Ναι αγαπώ τα κορίτσια του ντουνιά
που μου στέλνουν επιταγές κι ερωτικά
γράμματα και ζητάνε ρουσφέτια και
χάδια εξ’ αποστάσεως. Και με ταΐζουν
και με κρατάνε στη ζωή και μου ρουφούν
το μυαλό. Αδυνατώ να ξεχάσω
τις κρύες νύχτες τη μυρουδιά τους
και τις μυλόπετρες που με συντρίβουν
καθώς αλλάζουν πλευρό. Τη νιότη που
μελαγχολεί μεσ’ τον καθρέφτη.
Ω άγρυπνα μελισσάκια, εγώ ο ηγεμόνας της αϋπνίας σας.
Ο ιερόσυλος σπασμός.
Εγώ η πατσαβούρα τέχνη των εθνών.

Προσκλητήριο για ανταρσία

proskl

Το σφιχτοδεμένο κορμί της. Και
το όνομα του λουλουδιού ανάμεσα
στα δάχτυλά της. Και η μικρή
βιογραφία της αγάπης μεσ’ τα ρούχα της.
Ένα κυρτωμένο κορμάκι στη ζέστη
της ημέρας. Ορίζοντας που βλάστησε
τη μανιασμένη τέχνη του έρωτα.
Αλυκές στο μικρό της κόρφο
και το γέλιο της μια πέτρα
έτοιμο να σπάσει κεφάλια.
Έτοιμο να σκαρφαλώσει στα δέντρα.
Να καλπάσει μεσ’ τα ερείπια του ποιήματος.
Θα γίνω για σένα σκεύος ηδονής. Για να δεις
τι σημαίνει να υποφέρεις διαβολικά
και τι σημαίνει να περιφέρεις τις καύλες σου
ανάμεσα σε τόσους συμπολίτες
αλεπούδες λύκους νυφίτσες και ασβούς.