Καθρεφτάκι

kylie5_1590323a

Η ουσία είναι η τροφή ανάμεσα στα δόντια
που σε κάνει να νιώθεις άσχημα. Η ουσία
είναι ένας λυπημένος άντρας ή ένας
λυπημένος άνθρωπος ή ένα δαρμένο σκυλί.
Η ουσία είναι ο ήλιος που βασιλεύει και
ο ήλιος που δύει. Η ουσία είναι η σελήνη
που ακολουθεί. Οι αστραπές, οι καταιγίδες,
η μοναξιά κάποιου σε ένα γαλακτοπωλείο,
ένα πουλί μέσα στο κλουβί του, μια κοπέλα
στο κρεβάτι που κοιτάζει το ταβάνι.
Οι ουσία είναι οι αγροτικές δουλειές και
τα χείλη που μαθαίνουν τη γλώσσα του φιλιού.
Οι ουσία είναι οι γάτες και τα ποντίκια και τα
μερμήγκια κι ο ζωντανός κόσμος γύρω μας.
Η ουσία είναι οι αιώνιες λέξεις και οι λέξεις
που δεν υπάρχουν. Η ουσία είναι το γράψιμο
και το κράξιμο και το παράλογο τόλμημα
να ψάχνεις την ουσία. Να γεύεσαι την
ανώνυμη χαρά και το αμυδρό άγγιγμα
της μήτρας που θερίζει βιβλία και λέξεις
και λόγια. Της μήτρας που σκλαβώνει
στο βασίλειό της το φαλλό για να του κλέψει
την ουσία. Για να τον λαχανιάσει, να του πάρει
το σπόρο, την εξουσία, το φόβο, τη σιωπή,
τη δειλία, την άρνηση, τη φυγή, την εγωπάθεια,
τον ιερό σπασμό.

Να ζει κανείς ή να πενθεί!

na zei

Το να είσαι μια μαϊμού που διαβάζει
Σαίξπηρ είναι κατόρθωμα. Είναι
κατόρθωμα επίσης να ζεις στην επαρχία
και να τρως στη μάπα την Παρθένο Μαρία
και τους αλκοολικούς της που θέλουν να
πιάσουν τη Μεγάλη Άρκτο ή να γδύσουν
μια θεά στα σκοτάδια. Κι ο Σαίξπηρ
δεν είπε τίποτε για όλα αυτά και τους
κρυφούς θαυμαστές του Χίτλερ που
γαληνεύουν με σκυλάδικα. Και δεν είπε
τίποτε για το ποδόσφαιρο και τη
ματαιοδοξία. Το κράτος και τη βία
που κρύβει ο κάθε πολίτης μέσα του.

Λειτουργία Κυριακής

krinos

Είμαστε ληστές και δεν μας αρέσουν
οι φρικαλέες καταστάσεις. Είμαστε
ο ένας πάνω στον άλλο.
Είμαστε σπαρμένοι
στους αγρούς και στα καταγώγια.
Οι ζωές μας είναι στατιστική και
τυχερά παιχνίδια. Οι εκδότες μας
είναι στον άλλο κόσμο. Κι εσύ
λύνεις τα μαλλιά σου.
Και περνάς ωραία. Και ξυπνάς
φρέσκια και βασιλεύεις
σαν βραχυκυκλωμένος κρίνος
στο βάζο του πρωινού.

Θεωρίες

syn

Τα συνειρμικά πράματα είναι τόσο
ντελικάτα που γίνεται χαλασμός
Κυρίου όταν τα λέγουσιν αγράμματοι
σοφοί και τεχνοκράται και τα δέντρα
τότες κουνάνε τα κλαράκια τους κι
οι φουτουρισταί σκίζουν τα πτυχία τους.
Κι είναι δρομάκια που και το σύννεφο να
σε πιάσει θα σε βγάλουν στις ωραίες
ζαλάδες κόρης πανταχόθεν γυμνής.
Κι όλες οι θεωρίες θα βγουν απ’ τον
κόρφο της εκμηδενισμένες και
λιπόσαρκες.