Ανατομία

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

opow

Όπως μασχάλες θολωτές που φλυαρούν
όπως υγρό απαρνημένο λάμδα όπως
ο διάολος γελά και μας χλευάζει όπως οι
ψαλμοί του Δαυίδ και οι διεκπεραιώσεις
εγγράφων όπως το καλό και το κακό και
η βραχνάδα και η χλομάδα και οι γυρισμένες
πλάτες όπως αγρίμι υποκρίνεται το ανίδεο
όπως βαρβάτη κορδωμένη ψωλή, όπως
αφισοκόλληση κι όπως η νήσος Φολέγανδρος
και οι άδειες τσέπες και οι τσούπες και
ο αίγαγρος όπως σκαραβαίοι και τερακότες
όπως έρως αρπαχτικός όπως αχνίζουν τα τζάμια
στο παράθυρο όπως γδύνονται τα σαρκοβόρα
θηλυκά και η θάλασσα όπως μας παίρνει
κοντά της όπως σου έρχεται περίοδος
κι όπως ονειρεύεσαι ποιήματα όπως το
καλοκαίρι κι όπως το φθινόπωρο όπως
η γλύκα του φιλιού και η σκιά του δρόμου
όπως ο θάνατος και η πρόγνωση του καιρού
όπως ένας άντρας βρήκε τη γυναίκα του
στη χώρα των νεκρών όπως γαυγίζει
ο σκύλος μου όπως έκλαιγα παλιά βυθισμένος
σε γάμπες όπως αμυδρά θυμάμαι κάποια που
αγάπησα κάποτε όπως έγραφα κι όπως γράφω
όπως σβήνω κι όπως ξεχειλίζω κι όπως συντάσσω
όπως κάθομαι στους χοντρούς τόμους
της ματωμένης σου καρδιάς όπως πενθώ κι όπως
χαίρομαι κι όπως μυρίζω κολόνια κι όπως
διασχίζω την πόλη των γυναικών και τις μυρίζω
και τις καταχωρώ και τις σκέφτομαι όταν
τις έχω ανάγκη κι όταν δε μπορώ να ζήσω
χωρίς αυτές όπως λύνω και δένω όπως
σπαράσσω κι όπως κατασπαράσσω όπως
καταστρώνω σχέδια για το παρελθόν
όπως με περιμένουν οι νύμφες κι όπως
τα τέκνα μου είναι προϊόντα έρωτος και
συνωμοσίας και σωστής θερμοκρασίας
και βίαιης διείσδυσης στο μέλλον που είναι
ζεστό υγρό και φιλόξενο σε αντίθεση με κάτι
παραδείσους μούφα που πλασάρουν οι δοσάδες
του θεού κι όπως ο παντοκράτορας λούζεται
τις προσευχές των ανθρώπων κι όπως σε σταθμό
τρένου πλέκεται ειδύλλιο κι όπως εκλιπαρεί
ο ετοιμοθάνατος τη ζωή για ένα τελευταίο όργιο
όπως όπως…..