Αυτός

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

xeri

Έχει σεβντά και δεν έχει χρήματα για
διακοπές. Παιχνίδια εξουσίας καταπίνει
αμάσητα. Το λυγμό του καταπίνει. Γίνεται
ωραίος κυνικός και ωραίος σαν έλληνας.
Ένδοξα σπαρταρά σε μια τρομερή ουρά
δίπλα σε ποτάμια που γαλήνεψαν και δίπλα
στην κόψη του ξυραφιού. Είναι λεβέντης και
πονεμένος. Δάσκαλος και μαθητής καρδούλας
που τραντάζεται. Έχει χωριό και σοφίτα και
Άγιον Όρος. Μηχανικά πορεύεται και γαμεί.
Είναι αυθεντία αλλά όχι στην αγάπη. Στο
βουλιμικό τίποτε είναι πρώτος. Πρωταθλητής
στην τρεχάλα. Στα έσοδα στα έξοδα στα έξω
και στα μέσα. Είναι μόνος μαζί με άλλους
στις γιορτές. Είναι αγρίμι. Γράφει παλαιάς
κοπής ποιήματα. Και τα στέλνει στον Παλαμά.
Στους νεκρούς. Στα χείλη μιανής που δεν τον
περίμενε. Τα στέλνει σε περιοδικά της επαρχίας.
Τα βάζει στα μπαούλα και στους χαρτοφύλακες.
Τον πόνο του λέει με τον τρόπο των άλλων.
Άγνωστος μεταξύ γνωστών. Μονήρης. Και
ολίγον ιμπεριαλιστής και ολίγον άσχετος με
τη ραγδαία φθορά. Και τη φθορά του.
Και των πάντων τη φθορά.